denken@nrc.nl

Laat tennis gewoon die mooie sport blijven

schrijft Jeroen Muijsson

‘Sla je racket eens kapot’ stond er maandag in nrc.next.

Terwijl andere sporten zoals voetbal worstelen met het fenomeen geweld en agressie, wil men dat nu in het tennis activeren? En wel voor de kijkers en de media? Ik wil daar graag een krachtig tegengeluid op geven. In de ‘edele’ tennissport, een sport die enige tientallen jaren geleden nog volop gekenmerkt werd door tradities zoals traditionele kleding (alles wit) en beschaafdheid (geen onnodig herrie maken) is dat langzaam aan ook aan het verschuiven. Je kunt nu ook in het helemaal zwart, rood of pimpelpaars verschijnen en kreunen en zuchten, hoe luid ook is nu toegestaan. Met rackets gooien mag (een beetje), mits niet naar je tegenstander en schreeuwen en gillen mag ook nog steeds niet (zeker niet tijdens het spel).

Nu zijn er altijd mensen die het leuk vinden als een ander zich misdraagt. Zo had ik afgelopen jaar een medespeler van wie bekend was dat die kon vloeken en tieren (tegen zichzelf) en met rackets kon gooien en ze kapot kon slaan. En inderdaad tot mijn verbazing trok dat toeschouwers die kwamen kijken wat gekke Henkie nu weer ging doen. Na zijn enkelpartij moest ik voor de eerste keer met hem dubbelen. Ik wilde voorkomen dat hij zich weer voor schut zou zetten. Na de eerste game gooide ik wat weg in de kliko die naast de baan stond en trof daar het door hem stukgeslagen racket in aan. „Wees maar niet bang, met dubbelen gaat het wel”, zei hij. Toch had ik mijn handen vol aan hem. Door hem gerust te stellen en te zeggen dat de bal toch bijna in was, konden we zonder scènes de wedstrijd uitspelen (we verloren).

Ik speel graag tennis en zou graag zien dat het goede gedrag wat tennissers in Nederland ten toon spreiden (in 99 procent van de gevallen) blijft.

Tegenwoordig sta ik in Almere weleens te kijken bij het voetbal. Ze hadden volgens mij afgesproken dat alleen de aanvoerder zich zou richten tot de scheidsrechter. Maar daar houdt nog steeds niemand zich aan en de scheidsrechter schijnt het niet te kunnen schelen of die durft er niets van te zeggen. Kortom er is niets veranderd. Er is veel emotie en getier. Laten we ons dus vooral richten op het voetbal en daar de nodige discipline terugbrengen. Voor alle sporten geldt, waar het uit de hand loopt, zouden disciplinaire regels moeten volgen. Boksen is daarop geen uitzondering – want ook daar bijt je elkaars oor niet af. En laten we vooral niet oproepen tot agressie op het veld.