Pornographia

Vanavond wordt tijdens de Operadagen in Rotterdam de productie Pornographia opgevoerd: een opera met als uitgangspunt de volledige soundtrack van een pornofilm. In de voorstelling wordt pornografie gebruikt ‘als metafoor voor een cultuur waarin de wens van de consument de enige motor achter productie is’. De geluiden en dialogen van de pornofilm zullen gekoppeld worden aan nieuwe, theatrale beelden en af en toe worden ze aangevuld met muziekfragmenten van 20ste-eeuwse klassiekers.

Porno krijgt altijd iets vervreemdends als je de seks negeert en louter kijkt naar één bepaald aspect. Zo dacht ik nu bijvoorbeeld: welke geluiden hoor je eigenlijk allemaal in een pornofilm? Is zo’n losgezongen soundtrack nog enigszins sexy? Of alleen maar belachelijk?

„Is this the place where I can apply for the job of assistant junior manager?”

„Yes it is. Could you pick up this pencil with your naked tits, please?”

„I’m so glad you’ve asked; that happens to be my specialty.” (Overigens las ik dat de film die in de opera gebruikt zal worden een gayfilm is, Out in Africa 1, waarbij ik me een stel ravottende jongens op safari voorstel. Dus waarschijnlijk gaan de dialogen eerder over een bezoekje aan een wildpark, de olifant die net gespot is in het hoge bushgras en de vraag of de gespierde man die hun 4-wheel-drive komt repareren er ook even bij komt onder de buitendouche, omdat iedereen zich verrassend schmutzig voelt.)

En niet te vergeten: de seksgeluiden zelf. Bassend gekreun, fluisterend gehijg, gorgelend gesteun en een beat van enthousiast tjomp-tjomp-tjomp – het geheel heeft het al snel iets muzikaals.

Er zijn meer mensen die zich enkel richten op een specifiek, niet-sexy detail van pornofilms. Zo bestaan er blogs die bijvoorbeeld enkel kijken naar het interieur in (amateur)pornoplaatjes, om ze vervolgens te beoordelen als een soort aspirant-interieur-psycholoog en een genadeloze recensent van VT Wonen inéén. Zo worden de vazen op de achtergrond besproken („Bloemen zijn goed, maar vermijd één enkele roos. Droogboeketten zeggen daarentegen weer te veel: ik blijf hangen in het verleden”), de kasten („In de houten kast staan militaire diploma’s en een pot proteïne – uitgekiende tekenen van mannelijkheid, net als de ongeverfde kast: de eigenaar beschouwt verf waarschijnlijk als een soort make-up voor je huis”) en de ietwat ongemakkelijke aanwezigheid van een eenpersoonsbed vol dierenknuffels („De kinderafdeling van de Ikea heeft inderdaad de leukste dingen, maar gebruik het met mate”).

Er is op een heleboel manieren plezier aan porno te beleven – zelfs al vallen die niet onmiddellijk samen met het oorspronkelijke idee van de makers.