De winnaar van de Gouden Strop is vaardig gemaakt entertainment

Michael Berg won gisteren met Nacht in Parijs de Gouden Strop, de prijs voor het beste spannende Nederlandstalige boek van het jaar. Omdat het boek nog niet in de bijlage Boeken werd besproken, gebeurt dat bij deze alsnog.

„Het is vlot geschreven” mag je niet zeggen, betoogde Mulisch. Wel: „Het is vlot gelézen”. De Gouden Strop 2013, de prijs voor de beste Nederlandstalige thriller, werd gisteravond gewonnen door Nacht in Parijs van Michael Berg en dat leest uitzonderlijk vlot; het is knap hoe dwingend de schrijver de lezer van opening naar ontknoping sleurt. Nacht in Parijs is een solide, rechttoe-rechtaan thriller die goed is geconstrueerd en voldoende verrast. Minder origineel dan de vorige winnaar, het weergaloos eigenaardige Een zomer zonder slaap van Bram Dehouck, maar wel voor een breder publiek.

Plaats van handeling is Parijs, waar journaliste Chantal Zwart uit Michael Bergs eerdere werk dankzij een erfenis niet meer zo hoeft te beulen. Ze wordt op een nacht gebeld door een hysterisch meisje dat ze kent van vroeger. Naomi: zo mooi dat alle mannen doen wat ze wil, zonder op te merken hoe saai ze is. Zo ook Guy-met-de-blauwe-ogen. Op het moment dat zij zijn ‘enorme erectie die recht naar het spiegelplafond wijst’ omklemt, sterft hij aan een hartaanval.

Naomi neemt de benen en belt Chantal, die haar adviseert anoniem een ambulance te bellen en ontdekt dat Guy de vrouwenverslindende populist Guy Lavillier is, een amalgaam van Dominique Strauss-Kahn en Geert Wilders. Freelancend voor internettijdschrift Vox gaat Chantal onderzoeken waarom Lavilliers dood niet in de pers opduikt. Als zijn lijk wordt gevonden, blijkt het zwaar verminkt en wijst alles ineens op moord. De dader: een jonge Roma. Chantal vermoedt dat het lijk wordt misbruikt voor politieke propaganda.

Wat volgt is een goed gecomponeerde speurtocht naar de bedenkers van deze vertoning, die Chantal in contact brengt met Lavilliers familie, zijn door Albanezen geleide partijapparaat, een Chopin-minnende huurmoordenaar en een bronstige Roma. En dan begint haar beste vriendin ook nog een relatie met haar vader.

Nacht in Parijs is vaardig gemaakt entertainment, niets meer en vooral niets minder. De invloed van Vijftig tinten grijs doet zich gelden; de jury toonde zich verrast over de hoeveelheid pornografie in thrillers. Opvallend in Nacht in Parijs is vooral  dat alle hitsige vrouwen heldinnen zijn en alle hitsige mannen bad guys. Een boeiende scheiding der geslachten; goede mannen denken niet aan seks, maar aan een gestorven dierbare.