Op zwarte mannen jagen lost drugsprobleem niet op

VPRO Import: The house I live inNed. 2, 23.50 - 01.20 uur

Wat heeft de al veertig jaar durende war on drugs de VS opgeleverd? Helemaal niets, is de conclusie van de documentaire The House I live in van Eugene Jarecki. De oorlog kost miljarden, het heeft van de VS ‘the jailiest country in the world’ gemaakt, met twee miljoen gevangenen. De drugsbestrijding zit het bestrijden van andere misdaden in de weg. En het heeft geen enkel effect op het drugsgebruik.

Jarecki gaat verder: volgens hem is de war on drugs een verkapt middel om de zwarte bevolking te onderdrukken. Zwarten lopen vele malen meer kans om in de gevangenis te komen dan blanken. Volgens hem wordt daarom crack roken (in de beeldvorming iets voor arme zwarten) veel harder bestraft dan cocaïnepoeder snuiven (voor de blanke middenklasse). Doordat miljoenen zwarte vaders in de gevangenis zitten, raakt een hele bevolkingsgroep ontwricht. De verweesde kinderen worden als vanzelf gedreven naar de enige bedrijfstak die nog functioneert in de zwarte getto’s: de drugshandel.

Zo wordt Jarecki’s film over de war on drugs een aanklacht tegen de segregatie. Hij weeft door zijn betoog ook een persoonlijke lijn, over zijn vroegere kindermeisje Nanny. Toen het middenklassegezin Jarecki verhuisde naar een andere staat, ging de zwarte Nanny mee. Ze liet haar eigen gezin achter. Haar zoon raakte verslaafd. Drugs én de war on drugs hebben Nanny’s gezin getekend.