kort

Film

Rushdie

Midnight’s children

Regie: Deepa Mehta. In: 13 bioscopen. **

Tweeëneenhalf uur duurt de verfilming van Midnight’s children, het boek waarvoor Salman Rushdie in 1981 de Booker Prize kreeg. Je zou zo graag willen dat dit ambitieuze project die lengte waard was, maar nee: de film is een te lang uitgesponnen, te letterlijke verfilming van het boek, die door een overmaat aan personages en figuren al na het eerste uur zijn spanning verliest.

De opzet is buitengewoon ambitieus. Net als het boek poogt de film, op de grens van historie en magie, de geschiedenis van het Indisch schiereiland sedert de onafhankelijkheid van de Britten in 1947 te vertellen. Veel komt aan de orde: de onafhankelijkheidsdag, de opsplitsing van het land in India, Pakistan en Bangladesh, de dictatuur van Indira Gandhi.

De sleutel tot dit verhaal is de verwisseling, in de nacht van de onafhankelijkheid, van twee pasgeboren kinderen – Saleem en Shiva – die in het vervolg als het ware elkaars bestaan leven. Saleem bezit dan ook nog eens de magische gave de geesten van alle andere kinderen op te roepen die net als hij op het exacte moment van de onafhankelijkheid geboren zijn.

Vermoedelijk is het geen goed idee geweest om Salman Rushdie zelf een scenario te laten schrijven naar zijn 700 pagina’s tellende boek – in het streven naar getrouwheid lijken de eisen van film gesneuveld. Wie Midnight’s children destijds verslonden heeft, kan van deze film misschien als curiositeit genieten. De anderen doen er goed aan voor aanvang nog even de geschiedenis van India, Pakistan en Bangladesh erop na te slaan, want zonder kennis daarvan blijft veel zinledig.