Je kan ook per ongeluk kinderporno hebben

Kun je ook ongewild kinderporno op je computer opslaan? En ben je dan strafbaar?

De Zaak. Op de computer van een man uit Den Haag treft de politie in de zomer van 2010 vier bestanden aan met uit 393 foto’s en vijf filmpjes waarop minderjarigen seksuele handelingen verrichten met volwassenen. Althans, de afgebeelde meisjes hebben „kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet bereikt”.

Het Openbaar Ministerie vervolgt de man wegens het in bezit hebben van kinderporno. Er wordt een taakstraf van honderd uur, een half jaar voorwaardelijke celstraf en twee jaar proeftijd geëist.

Wat moet justitie bewijzen?De eigenaar van de computer moet de ‘beschikkingsmacht’ over het verboden materiaal hebben. Hij moet erbij kunnen – en dus ook weten dat het op de computer staat.

De verdachte moet het materiaal bovendien met opzet hebben verzameld. Of met ‘voorwaardelijke opzet’, ook wel kansopzet genoemd. Hij moet dan op bepaalde websites hebben gesurft in de wetenschap dat dit bepaalde gevolgen kan hebben. Die gevolgen moet hij dan op de koop toe hebben genomen.

Waar is de kinderporno precies op zijn computer gevonden? In de map ‘tijdelijke internetbestanden’, in het bijzonder in de map Cache en in de map Downloads in de vorm van zip-bestanden. In die mappen komen bestanden terecht als de gebruiker een link op een website aanklikt. En in de map Recovered Folders. Daarin komen bestanden die de gebruiker heeft gewist.

Wat is het verweer van de verdachte?Hij zegt ‘uit nieuwsgierigheid’ websites met kinderporno te hebben bezocht. En dat hij na het zien van de afbeeldingen het scherm steeds wegklikte.

Wanneer staat kinderporno met opzet en wanneer per ongeluk op de harde schijf?Volgens een geraadpleegde computerexpert van het Nederlands Forensisch Instituut krijgt een computergebruiker die een link aanklikt twee opties. Namelijk „klikken op de link met de naam van het bestand danwel doorklikken naar een lijst met downloads”.

De verdachte zegt op de zitting dat hij de optie lijst met Downloads nooit heeft gezien en dat hij dus wel op de naam van het bestand zal hebben geklikt. Volgens de deskundige is het gevolg daarvan dat „het bestand zonder verdere tussenkomst van de gebruiker wordt geplaatst in de map Downloads”.

Hoe zit het met de ‘verwijderde’ porno in de map Recovered Folders? Volgens de deskundige kan een gebruiker die alleen terughalen en opnieuw bekijken met speciale software, waarover deze verdachte niet beschikte.

Welke conclusie trekt de rechter? Er was weliswaar verboden materiaal op de computer te vinden. Maar de verdachte heeft dat niet met opzet en ook niet met voorwaardelijke opzet op zijn computer gezet. Verder had hij er ook niet de beschikkingsmacht over. Hij kon de gewiste bestanden niet terughalen.

De rechter is mede overtuigd door de verklaring van de verdachte over zijn internetgedrag. De man was zich er hoogstwaarschijnlijk inderdaad niet van bewust dat hij door op deze manier te surfen verboden afbeeldingen op zijn computer zou plaatsen. De verdachte krijgt vrijspraak. Het strafproces duurde drieënhalf jaar.