Ideeën

Ze werkt op de afdeling Communicatie, de verwarde Cavia. Feuilleton over haar leven en lotgevallen.

De verwarde Cavia had in een bui van geldingsdrang tegen Diederik, het hoofd Financiën, gezegd dat ze besparende ideeën voor de afdeling Communicatie had. Hiermee had ze zichzelf in de nesten gewerkt, want ze had helemaal geen ideeën, laat staan besparende. De hele dag had ze de tijd om ideeën te verzinnen.

Ze mailde aan haar collega Cynthia: „Ik heb een probleem, want ik heb zogenaamd besparende ideeën voor de afdeling. Maar die heb ik niet. Weet jij anders wat? Iets met besparen op postzegels?” Cynthia mailde terug: „Ik ben een beetje bang dat Diederik mij dan wil ontslaan. Als we het over besparen gaan hebben. Dus nee.”

Cavia antwoordde: „O, sorry! Zo had ik er nog niet eens over gedacht. Maar ik weet bijna zeker dat hij mij eerder wil ontslaan dan jou hoor!”

Nu werd Cavia zelf ook zenuwachtig. Ze googlede ‘besparen communicatie’ en kwam tips tegen als: „Betrek alle geledingen van uw organisatie en vraag ideeën en input van iedereen voor een slimmer en goedkoper communicatieproces.” Daar had ze dus ook niets aan.

De rest van de dag besteedde Cavia aan hopen dat Diederik haar zou vergeten. Maar om half vijf zei hij: „Cavia. Nu even naar de vergaderruimte?”

Daar aangekomen zweette Cavia door haar vacht heen. Ze hoopte dat het niet te ruiken was. Diederik ging zitten en zei: „Ik luister.”

Op de tv zouden ze er nu een krekelgeluid onder monteren, dacht Cavia. Diederik tikte met zijn pen. Cavia schraapte haar keel en zei: „Ik denk dat het handig zou zijn als we iedereen om input vragen voor een slimmer en goedkoper communicatieproces.” Diederik zei: „Een ideeënbus zeg maar?” Cavia knikte: „Ja, maar dan een ideeënbus twee punt nul, als het ware.” „Hm”, zei Diederik, „oké, why not. En wat nog meer?” „Besparen op postzegels?”, probeerde Cavia, „door, ehm, inzet van de sociale media?” „Juist”, zei Diederik, „sociale media. Now we’re talking.” Cavia ademde zachtjes uit.