De Uitspraak: Kun je ook ongemerkt kinderporno downloaden?

Kun je ook ongewild  kinderporno  op je computer opslaan? En ben je  dan strafbaar? Met commentaar van NJB-medewerker Bert-Jaap Koops, hoogleraar regulering van technologie aan het TILT, het Tilburg Institute for Law, Technology and Society.

De Zaak.  Op de Acer-computer type Aspire, merk Fujitsu Siemens  van  een man uit Den Haag treft de politie  in de zomer van 2010 vier bestanden  aan met uit  393 foto’s en 5 filmpjes  waarop minderjarigen seksuele handelingen verrichten met volwassenen. Althans, de afgebeelde meisjes   hebben ‘kennelijk de leeftijd van 18  jaar nog niet bereikt’.

Het openbaar ministerie vervolgt  de man wegens het in bezit hebben  van kinderporno. Er wordt een taakstraf van 100 uur, een half jaar voorwaardelijke celstraf en twee jaar  proeftijd geëist.

Wat moet Justitie bewijzen? De  eigenaar van de computer moet de  ‘beschikkingsmacht’ over het verboden materiaal hebben. Hij moet erbij  kunnen – en dus ook weten dat het  op de computer staat.

De verdachte  moet het materiaal  bovendien met opzet hebben verzameld. Of met ‘voorwaardelijk opzet’,  ook wel kansopzet genoemd. Hij  moet dan op bepaalde websites hebben gesurfd in de wetenschap dat dit  bepaalde gevolgen kan hebben. Die  gevolgen moet hij dan op de koop toe  hebben genomen.

Waar is de kinderporno precies  op zijn computer gevonden? In de  map ‘tijdelijke internetbestanden’,  in het bijzonder in de map Cache en  in de map Downloads in de vorm van  zip-bestanden. In die mappen komen bestanden terecht als de gebruiker  een link op een website aanklikt.  En in de map Recovered Folders.  Daarin komen bestanden die de gebruiker heeft gewist.

Wat is het verweer van de verdachte?

   Hij zegt ‘uit nieuwsgierigheid’  websites met kinderporno te hebben  bezocht. En dat hij na het zien van de  afbeeldingen het scherm steeds wegklikte.

Wanneer staat kinderporno  met opzet en wanneer per ongeluk op de harde schijf?

Volgens een geraadpleegde computerexpert van het Nederlands Forensisch Instituut krijgt een computergebruiker die  een link aanklikt  twee opties. Namelijk „klikken op de  link met de naam van het bestand  danwel doorklikken naar een lijst  met downloads”. De verdachte zegt  op de zitting dat hij de optie ‘lijst  met downloads’ nooit heeft gezien  en dat hij dus wel op de naam van het  bestand zal hebben geklikt. Volgens  de deskundige is het gevolg daarvan  dat „het bestand zonder verdere tussenkomst van de gebruiker wordt geplaatst in de map Downloads”.

Hoe zit het met de ‘verwijderde’ porno in de map ‘Recovered  Folders’. Volgens de deskundige kan  een gebruiker die alleen terughalen  en opnieuw bekijken met speciale  software, waarover deze verdachte  niet beschikte.

Welke conclusie trekt de rechter? Er was weliswaar verboden materiaal op de computer te vinden.  Maar de verdachte heeft dat niet met  opzet en ook niet met voorwaardelijk  opzet op zijn computer gezet. Verder  had hij er ook niet de beschikkingsmacht over. Hij kon de gewiste bestanden niet terughalen. De rechter  is mede overtuigd door de verklaring  van de verdachte over zijn internetgedrag. De man was zich er hoogstwaarschijnlijk inderdaad niet van bewust dat hij door op deze manier te  surfen verboden afbeeldingen op  zijn computer zou plaatsen. De verdachte krijgt vrijspraak. Het strafproces duurde drieënhalf jaar.

De uitspraak (LJ BZ9494) is hier te vinden.

Reageren? Volledige naamsvermelding verplicht.