'Dat gelooft u toch zelf niet'

Gratis berichten- diensten, zoals Apples iMessage, zijn niet waterdicht. Soms fladderen vertrouwelijke conversaties rond. Waar het fout gaat is vooralsnog een mysterie.

‘Let op”, zegt de Amsterdamse vrouw eind februari tegen een baliemedewerker van T-Mobile in de Amsterdamse Kalverstraat, terwijl ze op haar iPhone kijkt, „dat meisje daar gaat zo het roze beschermhoesje bij u bestellen.” Daarop wendt de medewerker zich tot het meisje. „Meneer, mag ik dat roze hoesje van u?”, vraagt ze aan de verbouwereerde medewerker.

Diens verbazing is die van de Amsterdamse. Al een maand ontvangt ze om onverklaarbare reden honderden berichten van enkele tientallen onbekenden op haar iPhone 4. Naar haar gevoel met name als ze zich op drukbezochte plekken begeeft. Vaak zijn het flarden van eerdere conversaties, een enkele keer lijkt ze te zijn aangehaakt bij een lopende berichtwisseling. Zoals bij het voorval in de winkel van T-Mobile, waar ze juist is om haar beklag te doen over de ongewenste berichten.

De medewerker („Het ligt niet aan ons”) verwijst haar naar de Apple Store, omdat het probleem zich uitsluitend voordoet met iMessage, de gratis berichtendienst van iPhone. Vaak zijn ze onschuldig van aard („Waar ben je? Ik ben bij AH”), maar meer dan eens is de inhoud gevoelig („Je mag best wat dankbaarder zijn hoor. Ik heb al stress zat”) of met genoemde namen eenvoudig te herleiden („Je kunt haar hele borsten zien”).

In enkele gevallen bevatten de berichten uiterst vertrouwelijke informatie: een paspoortnummer met geboortedatum of een bankrekeningnummer inclusief bijbehorende pincode. Maar verder dan de gastheer bij de deur van de Apple Store komt ze niet als ze haar verhaal doet. „Mevrouw, dat gelooft u toch zelf niet?” Gedesillusioneerd druipt ze af.

Op maandag 18 maart is het opnieuw raak. De Amsterdamse, die niet met haar naam in de krant wil, loopt met een vriendin in kledingzaak in de Kalverstraat als er weer flarden van conversaties binnenkomen op haar iPhone. „Ik wil misschien a/d pil. Hoe werkt dat eigenlijk?” Waarna de vriendin antwoordt: „Als je klaar bent met je ongesteldheid neem je de volgende dag gelijk de pil in. En dat elke dag, tot de strip op is.”

De Amsterdamse (24), zelf moeder van een jong kind, schrikt ervan. „Ik word er soms bang van.” Aanvankelijk verwijdert ze alle berichten. „Puur uit ethische overwegingen. Het gaat mij niets aan wat andere mensen met elkaar delen.” De reden ook dat ze de gedupeerden niet belt om ze in te lichten. Ze hoopt dat het vanzelf ophoudt.

Maar de berichtenstroom houdt aan, soms tientallen stuks op een dag. Een gang naar de politie levert niets op: „Daarvoor moet u niet bij ons zijn.” Ze deelt haar verbazing en frustratie met vrienden. Via een van hen belandt haar verhaal eind april bij deze krant.

Van alle gecontroleerde berichten wordt de authenticiteit door NRC vastgesteld. Tot schrik van degenen die ze in volledige onwetendheid van het probleem verstuurden. Een man van middelbare leeftijd uit Enschede: „Wat weet u nog meer van me?”

De Amsterdamse gaat op 6 mei terug naar de Apple Store. „Dit heb ik nooit eerder gezien”, zegt een medewerkster. Ze blokkeert bij de optie ‘Instellingen’ twee onbekende nummers, zoals een zwager van haar – in de hoop het euvel te verhelpen – dat een maand eerder al deed. Zekerheid kan ze echter niet geven. Ook een meer ervaren collega snapt niet hoe de berichten in haar telefoon komen. „Ik doe dit werk toch al jaren.”

Als oplossing worden alle relevante gegevens van haar opgeslagen, waarna een Apple-medewerker haar telefoon op 9 mei terugzet naar ‘Fabrieksinstellingen’. Excuses krijgt ze niet aangeboden. Op nieuwsgierigheid naar de oorzaak kan ze de medewerkers evenmin betrappen.

De kans op herhaling lijkt klein. In verband met het werk van haar man emigreerde de Amsterdamse kort daarop naar een ver buitenland. „Voor mij was het ongemakkelijk, voor de gedupeerden is het echt erg. Hun privéleven is uitgelekt. Zelf deel ik bijna niets meer via iMessage. Dat is wat ik ervan heb geleerd.”