Chenin blanc en zwarte humor

Zwarte humor is ook in Frankrijk niet onbekend. In de wijn producerende regio’s doet de grap de ronde dat de meest voorkomende doodsoorzaak onder wijnboeren een auto-ongeluk is. Oorzaak: drank. Nu echter waart er ook een sluipmoordenaar door de Franse wijngaarden. Eentje die in 2010 officieel zijn eerste dodelijke slachtoffer heeft gemaakt. Bij een wijnboer uit Charente werd geconstateerd dat de leukemie die hem op zijn 43e fataal is geworden is toe te schrijven aan het jarenlange gebruik van bestrijdingsmiddelen in de wijngaard. Extra sick is dat de producent waarvan hij zijn pesticiden en herbiciden betrok dezelfde chemie-multinational is die het ziekenhuis zijn medicijnen leverde.

De overkoepelende producentenorganisatie voor gewasbescherming verschuilt zich achter de resultaten van jarenlang onderzoek waaruit blijkt dat er helemaal niks aan de hand is. Maar dat heeft niet kunnen voorkomen dat er al patiënten belangenvereniging voor zieke boeren is opgericht die daar heel anders over denkt.

Klinkt als de opmaat tot jarenlange rechtszaken, een film als The Insider waarin de Amerikaanse tabaksindustrie zijn rol bij het ontstaan van longkanker ontkent, en als een geweldige impuls voor biowijnen.

Cyril le Moing hoeft zich over beide overigens niet druk te maken. Hij heeft geen rijbewijs en bezoekt zijn drie wijngaarden in de Loire- die in totaal overigens niet meer dan drie hectare beslaan- per fiets. Daarbij werkt er bijna niemand zo puur natuur als hij. En zijn chenin blanc, waar hij een vin de France van maakt,  heeft hij tot kunst verheven. Toch is het oppassen geblazen. Voor de wijndrinker in dit geval. Dit is wit voor the acquired taste. ‘Een excentriekeling, geen allemansvriend’ zoals de importeur deze Les Gains de Maligne aanduidt.

Klopt.

Gistig, rijpe goudreinet, een aanzet tot een vers geitenkaasje, nieuwsgierige zuren, ruw maar niet onvoorzichtig. Alles bij elkaar optellend resulterend in een uiterst spannende blanc. En bepaald ook niet middle of the road.

Verstandig van Cyril.

Wijnen die dat zijn worden links en rechts ingehaald.

Daarbij komt dat wie zich daar bevindt - al dan niet op de fiets - het risico loopt om geschept te worden.