‘Ik ben van plan hier nooit meer te komen’

Onafhankelijk Toneel, dat zich vorig jaar ophief, draagt zijn gebouw over aan jeugdgezelschap Maas. De artistieke leiding gaat door, als duo.

Het theatergebouw van het Onafhankelijk Toneel in Rotterdam ligt er verlaten bij. De witte neonletters ‘O.T.’ zijn van de gevel gehaald. In de glazen foyer zitten geen bezoekers meer die wat drinken. In de zalen wordt niet meer gerepeteerd. Ook de kassamedewerker, de technici, ze zijn allemaal weg, ontslagen. Alleen de driekoppige leiding komt nog naar het pand, elke dag. Ze schatten in dat ze nog zeker tot oktober bezig zullen zijn met de afwikkeling van de opheffing van hun gezelschap, zelfs als ze straks niet meer in hun gebouw zitten.

Het theater- en operagezelschap hield er eind vorig jaar mee op, omdat zowel de subsidie van het ministerie van OCW als die van de gemeente Rotterdam werd stopgezet. Het echtpaar Gerrit Timmers en Mirjam Koen, dat de artistieke leiding vormde, ruimt samen met zakelijk leider Corry Prinsen en een tweetal parttime medewerkers het pand leeg. Op 1 juni wordt het overgedragen aan Maas, het nieuwe Rotterdamse jeugdgezelschap dat ontstaan is uit een samenwerking van Max, Meekers en Siberia. Dan wordt het O.T. Theater het Maaspodium.

Van een paar succesvoorstellingen hebben de drie de spullen bewaard. Ze liggen in een gehuurde opslag. Want tussen al het opruimen en afscheid nemen door ontstaan toch ook weer toekomstplannen: een doorstart van O.T., maar dan in zeer afgeslankte vorm. „Zoals het was, een theatergezelschap met meer dan twintig werknemers in dienst en een eigen theatergebouw, wordt het nooit meer”, zegt Koen. „Maar een repetitieruimte met een kantoor hebben we al wel gevonden.”

Meekers, een van de jeugdgezelschappen die is opgegaan in Maas, heeft een pand aan de Coolhaven. De afspraak tussen O.T. en Maas is: O.T. laat de inventaris achter die nodig is om het gebouw te blijven gebruiken als theater, zoals de tribunes, lampen en technische apparatuur. In ruil zal het vertrekkende gezelschap vier jaar de vrijkomende repetitieruimte aan de Coolhaven gebruiken.

„We willen beginnen met het opnieuw uitbrengen van een aantal succesvoorstellingen, zoals de opera La Voix Humaine, maar dan voor het circuit van kleine zalen”, zegt Koen.

Het contract voor de ruil is inmiddels getekend. Niet alleen O.T., maar ook Maas kijkt uit naar de overdracht. Moniek Merkx, artistiek leider van het jeugdgezelschap, heeft volop plannen voor het nieuwe gebouw. „We willen er een plek van maken voor jong publiek, waar eigen voorstellingen worden gespeeld, maar waar ook plaats is voor gastprogrammering en educatieve activiteiten”, zegt ze. „We hopen zowel gezinnen te trekken als scholen, maar we willen daarnaast ook graag een ontmoetingsplek worden voor jongvolwassenen. Er zitten hier veel scholen uit de buurt, zoals het Scheepvaart- en Transportcollege en de theateropleidingen van Hofplein. Het zou geweldig zijn als die studenten hier straks na school langskomen, voor een drankje op ons terras én een voorstelling.”

De plannen voor het nieuwe seizoen zijn er al. Er is een bewerking van een eerdere voorstelling, Alleen op de wereld die Max in 2010 maakte, maar ook nieuwe producties, zoals Cash een voorstelling over geld voor iedereen vanaf twaalf jaar.

Maar voordat het seizoen van Maas in september echt begint, warmt het gezelschap het gebouw eind juni op met een vierdaags festival waarin beginnende theatermakers hun voorstelling of performance mogen presenteren aan het publiek.

Na de zomer wordt het gebouw officieel geopend, met City of dreams, de eerste grote productie van Maas. „Dat wordt een rondleiding door de stad van de toekomst, onze droomstad”, vertelt Merckx. „Een utopische belevenis, met overal in het pand kleinere voorstellingen, korte presentaties en interacties.”

Het nieuwe gezelschap voor jong publiek grijpt die gelegenheid ook aan om uit te vinden welke mogelijkheden het nieuwe gebouw biedt. „Van de grote zaal willen we twee kleinere zalen maken”, zegt Merkx. „En als we hier maaltijden gaan serveren, hebben we ook een grotere keuken nodig.”

Gaat het doorgestarte O.T. ooit een gastoptreden geven in zijn oude gebouw. „Dat zou te veel pijn doen”, zegt Mirjam Koen. „Het is niet onaardig bedoeld tegenover Maas, maar ik ben van plan hier nooit meer terug te komen.”