De posters bleken niet nodig

In het Spaanse Murcia zocht de Nederlandse gemeenschap twee weken naar twee vermiste landgenoten. Vannacht werden ze gevonden. Dood. Een reconstructie.

Een buurtbewoner bekijkt de plek in de citroenboomgaard waar de Spaanse politie de lichamen aantrof. Foto ANP

Zondagnacht, om één uur, wordt de familie wakker gebeld door de Spaanse politie. In Alquerías, een dorp op twaalf kilometer ten oosten van Murcia, zijn de lichamen gevonden van twee mensen. De politie kan dan hun identiteit nog niet bevestigen.

Inmiddels is bekend dat de lichamen „voldoen aan het profiel” van de Nederlandse voormalig volleybalinternational Ingrid Visser (35) en haar partner Lodewijk Severein (57). De twee waren al twee weken vermist tijdens hun vakantie in het Spaanse Murcia.

De lokale kranten melden vanochtend allerlei details: de locatie van de vondst, de aanhouding van twee verdachten, de mogelijke connectie met georganiseerde misdaad. Maar daarover heeft de politie nog niets officieels gezegd.

Er is de afgelopen dagen intensief gezocht naar het tweetal. Zo’n 25 Nederlanders die in de omgeving van Murcia wonen, hangen een dag lang grote posters op in de straten van Murcia, vastgeplakt met onhandig afgescheurde stukjes duct tape.

Afgelopen week stond de universiteitsstad met 41.000 inwoners volop in de belangstelling van Spaanse en Nederlandse media. Een circus, ja. Maar hoewel beangstigend en overweldigend voor de familie, een noodzakelijk circus. Want het terugvinden van een vermiste persoon valt of staat met media-aandacht.

Het is donderdag 16 mei als Peter van der Baan een afspraak heeft met zijn zakenpartner Lodewijk Severein, in hun kantoor in Zaandam. De mannen hebben elkaar al een paar dagen niet gesproken, want Severein is met zijn vriendin Ingrid Visser van maandag tot en met woensdag op vakantie geweest in Murcia, Spanje. Het stel is bekend in die stad: ze woonden er tussen 2009 en 2011, toen Visser voor de volleybalclub CAV Murcia 2005 speelde.

Van der Baan wacht. Maar Severein komt niet opdagen. En neemt ook zijn telefoon niet op. Ook de dochters van Severijn, Lisa en Romi, hebben niets van hun vader gehoord, hoewel ze normaal gesproken dagelijks contact via Whatsapp hebben. Ook de familie Visser blijkt niks gehoord te hebben van het stel. Die avond besluiten de families om aangifte van vermissing te doen bij de politie in Nederland. Die speelt de aangifte direct door naar de Spaanse politie.

Op vrijdag schrijft de familie een persbericht. Visser en Severein zouden voor het laatst gezien zijn op maandag, na het inchecken in hun hotel. Visser zou op dinsdag niet zijn komen opdagen bij een afspraak bij een vruchtbaarheidskliniek in de stad. De auto die ze huurden op het vliegveld van Alicante is spoorloos.

De politie raadt de familie aan via sociale media zoveel mogelijk mensen op de hoogte te stellen van de vermissing. En dus openen ze de Facebookpagina Ingrid Visser & Lodewijk Severein Desaparecidos. Voor het eind van het weekend is ook een website gebouwd, ingridenlodewijk.com, en een Twitteraccount geopend.

Binnen één dag heeft @IngridLodewijk duizend volgers. Er komen steunbetuigingen binnen en enkele bruikbare tips. Paragnosten bieden hun hulp aan.

Inmiddels wordt de vermissing ook opgepikt door media in Duitsland, Polen, Portugal, Italië, Rusland en Noorwegen. De website ingridenlodewijk.com heeft dan al 45.000 unieke bezoekers. De Facebookpagina 2.472 likes.

En dan gaat de storm plots liggen. En is er voor de familie niets te doen dan wachten. De politie laat, om het onderzoek niet in gevaar te brengen, ook tegenover hen niets los.

De berichtgeving verzandt in speculaties. De verdwijning zou met geld te maken hebben: Visser zou nog achterstallig salaris tegoed hebben van Evedasto Lifante, de voormalig eigenaar van volleybalclub CAV Murcia 2005.

Ondertussen reist de familie van Severein naar Murcia. In geen enkel ander gebied buiten Nederland wonen zoveel Nederlanders als aan de Spaanse Costa Blanca: 120.000. En dat gaat nog van pas komen.

De familie legt contact met de politie en gaat op zoek bij de plekken waar Visser en Severein nog gezien zijn. Driesterren Hotel Churra-Vistalegre, middenin een woonwijk voor de hogere middenklasse, en een restaurant van diezelfde hotelketen. Niet veel later worden die plekken ook overspoeld met journalisten. Een kamermeisje maakte dinsdagochtend hun beslapen bedden op, hun bagage stond nog in de kamer.

De dochters van Severijn willen niet in de media. Het is een pijnlijke spagaat: de media-aandacht is cruciaal voor de zoekactie, maar de journalisten die hen achtervolgen maken de situatie nog zwaarder.

De familie krijgt hulp van twee vrijwillige woordvoerders, Miriam van de Velden en Jeroen van Passel. Nederlanders die al jaren in de regio wonen, vloeiend Spaans spreken, maar Visser en Severein niet kennen. Van Passel loodst de familie door het kleine stadscentrum, steegjes inschietend wanneer er weer een journalist opduikt.

Op dinsdagochtend 21 mei, inmiddels een week na de verdwijning, geeft Van de Velden een persconferentie in Hotel Arco de San Juan, tegenover het politiebureau in Murcia. De familie is hierbij niet aanwezig. Van de Velden zit er alleen. Ze heeft nooit eerder perswoordvoering gedaan, en is overweldigd: tien microfoons onder haar neus op het kleine bijzettafeltje, omringd door tientallen journalisten en camera’s. En hoewel de familie in Murcia is, weten zij niet meer details dan het publiek in Nederland.

De huurauto van Visser en Severein blijkt dinsdagnacht door de politie te zijn gevonden. De zwarte Fiat Panda staat geparkeerd naast het sportcomplex waar Visser van 2009 tot 2011 volleybalde. Het is er gratis parkeren, en niet ver van het hotel. De auto is afgesloten en vertoont geen sporen van inbraak.

Bewakingscamera’s laten zien dat het koppel de auto er maandagavond om 20.00 uur zelf heeft geparkeerd. De politie zegt het onderzoek nu definitief te richten op een ontvoering of moord, niet op vrijwillige verdwijning of een ongeluk.

De familie besluit aan het eind van vorige week terug naar Nederland te vliegen. Toe aan de steun van vrienden en familie, zetten ze de acties op internet voort vanuit hun vertrouwde omgeving.

Ze roepen op om dinsdag weer posters op te hangen, nu in een groter gebied. Studenten aan de Universiteit van Murcia wordt gevraagd mee te helpen.

Maar veel journalisten hebben Murcia al verlaten. En de posters blijken niet nodig.

Want zondag worden twee lichamen gevonden.