Aandenken

Onlangs verliep mijn paspoort waarin onze zoon voor het eerst stond bijgeschreven. Bij het ophalen van het paspoort vroeg de medewerkster van de gemeente of ik het oude paspoort mee wilde nemen. Na haar eerst met een verbaasde blik te hebben aangekeken, voegde zij toe dat mijn vrouw dat waarschijnlijk wel leuk zou vinden als aandenken. Daar kon ze zo maar eens gelijk in hebben.

Het paspoort moest dan wel ongeldig worden gemaakt met een soort reuze perforator. Opgetogen verliet ik het gemeentehuis tot ik buiten het paspoort nog eens goed bekeek en een gapend gat aantrof op de plek waar voorheen het hoofd van onze zoon prijkte.