Mmm!

Omdat ik er in de buurt woon, fiets ik vaak langs een verontrustend etablissement met de naam: MMM EAT. Het is een fastfoodrestaurant met als hoofdingrediënt: vlees. Het uithangbord is uitgevoerd in de kleuren groen en geel, van oudsher de kleuren van de misselijkheid. Toch word ik vooral afgeschrikt door de woordspeling in dat ‘mmm eat’. Er zit een soort Neanderthalerige primitiviteit in. „MMM! ZORK HUNGRY. YES. MEAT IS GOOD.” Het straalt iets uit van: het maakt niet uit wat ermee gedaan wordt, als het maar vlees is.

Er komen steeds meer flexitariërs bij. Zo ook ondergetekende (vanwege het steekhoudende argument: zielig.) Het eerste wat je als flexitariër moet doen, is over het woord ‘flexitariër’ heenstappen. Dat woord kán niet, maar dat is dan maar zo.

Als je eenmaal een tijdje aan het flexiteren bent, ga je de manier waarop vlees wordt aangeprezen steeds raarder vinden. Waarschijnlijk heerst er vanuit de vleesverwerkende industrie ook een zekere paniek dat ze iets aan de man moeten brengen wat door een toenemend aantal mensen als onsmakelijk of zelfs verwerpelijk gezien wordt. Croma deed deze ludieke poging: „Hoe maak ik mijn kiplekker?” Ik zie hierin dezelfde worsteling die geheerst moet hebben op het reclamebureau dat een spray voor ‘de derde oksel’ op de markt moest brengen.

Onlangs zag ik in een restaurant bij het kindermenu de ‘jabadabadoekluif’ staan. Vrolijkheid kan zo treurig maken.

Sommige bedrijven proberen classy over te komen. Zo zie ik af en toe een busje op de snelweg van het bedrijf ‘nice to meat’. Het logo is een strikje (classy). En de slogan staat er ook bij: „Pleased to meat you!” Waarschijnlijk wordt er gedacht: als we twee keer dezelfde woordspeling maken, denkt niemand meer aan dode dieren.

Er zijn ook vleesliefhebbers die juist naar de andere kant doorschieten. Die het juist heel expliciet willen hebben over waar het vlees vandaan komt. „De koeienwang is eigenlijk het lekkerst! En ik laat het vlees altijd twintig dagen besterven en daarna laat ik het sudderen in z’n eigen bloed!” Op zich niets mis mee natuurlijk – als je dan toch vlees eet, doe het dan vanuit een realistisch idee over wat het is. Ondertussen zie ik het voor MMM EAT somber in. En dat vind ik dan ergens ook weer zielig.