De Canadese wildernis in

Karianne Bueno (33) maakt fotodocumentaires Volgende week vertrekt ze naar Canada, waar Doug woont Doug woont alleen in een regenwoud waar het altijd stormt en regent

Verslaggever

Doug woont in San Josef Bay op Vancouver Island, Canada. Zijn hut staat aan de rand van Cape Scott – een gematigd regenwoud zo groot als Schiermonnikoog. Een woud van naaldbomen waar het ook in de zomer stormt en regent. Een gebied waar meer beren en bergleeuwen dan mensen zijn.

Op het glibberige pad ernaartoe waarschuwen bordjes voor houthakkers. Hun trucks houden geen rekening met een verdwaalde toerist. In de zomer rijdt Doug weleens over die weg naar de bewoonde wereld, een dorpje op twintig kilometer van zijn cabin. Maar de meeste wintermaanden moet hij alleen uitzitten. Dan heeft hij geen geld voor benzine en ziet hij geen mens.

Fotograaf Karianne Bueno (33) leerde Doug in 2010 kennen. Per toeval belandde ze met haar vriend op zijn terrein. Toen ze de hut van de campingbeheerder inspecteerde stond Doug opeens achter haar. Vieze handen, een baard en een houthakkershemd om zijn bolle buik. Karianne Bueno schrok zich te pletter.

Doug is sindsdien niet meer uit haar hoofd te slaan. Hoe is het om in de wildernis te wonen? Waarvan leeft hij? En is Doug nooit bang in het donker?

Ze besloot dat haar nieuwe fotoproject daarover moest gaan. Maar waar haal je als fotograaf het geld voor zo’n reis vandaan?

Karianne Bueno verkoopt nog tot dinsdag vijf foto’s voor 60 euro per stuk. Het zijn beelden die ze tijdens die eerste reis maakte. Crowdfunding is gebruikelijk in de fotografie, maar waar de meeste fotografen donateurs werven voor een project dat al af is, draait Bueno de volgorde om. Volgende week vertrekt ze van de foto-uitverkoop naar Canada.

Bueno noemt haar projecten fictieve documentaires. De werkelijkheid is het uitgangspunt, maar zij maakt het verhaal. Dat deed ze eerder in Asper, een fotoboekje over een Belgisch dorp. Een vriendin ging er in een oud klooster wonen. Bueno zocht haar op en werd verliefd. Asper gaat over de schoonheid én het beklemmende van de plek. „Martha, de hoofdrolspeelster in het boek, had nog nooit een Nederlands nummerbord gezien”, vertelt ze. „Dat je zo afgesloten leeft, in je eigen kleine wereld, dat vind ik fascinerend.”

Bueno is altijd op zoek. „Het leven is elders, dat gevoel heb ik altijd gehad.” Het probleem is alleen: dat wat ze zoekt, vindt ze óók doodeng. Ze is bang om alleen te zijn, bang voor spoken en bang in het donker. „In mijn vorige huis waren plekken waar ik liever niet kwam.”

Verhalen maken deed Bueno als kind al. Onder de douche sprak ze een fantasietaal. „Ik heette dan Marieke. En ik had een boerderij met beesten.” Later fantaseerde ze over wonen in Londen en spelen in een band. „Ik bedenk nog steeds verhalen, maar nu gebruik ik ze voor mijn fotografie.”

In 2010 zouden Karianne Bueno en haar vriend de boot pakken van Vancouver Island naar Bella Coola, een gehucht aan de westkust van Canada. Omdat de boot een dag op zich liet wachten, besloten ze in de tussentijd Cape Scott te bezoeken. Ze reden tot ze niet verder konden. Handgeschreven bordjes wezen de weg naar camping ‘San Josef Heritage Park Campground & Boat Launch’.

Doug was blij met zijn gasten. In zijn hut hing een slinger ansichtkaarten, van iedereen die hem ooit bezocht. Bueno beloofde hem een kaart van Amsterdam te sturen. Maar eenmaal thuis kon ze het adres niet terugvinden. Online leek de camping niet te bestaan.

Bueno stuurde een brief (vijf kantjes) naar het postkantoor in Hollberg, het enige dorp in de buurt van Doug. Ze vroeg de postbode de campingbaas op te speuren. Zijn mail kwam twee weken later. „Alles is oké”, schreef hij terug.

Karianne Bueno vertrekt dinsdag naar Doug om er een verhaal te maken. Maar eigenlijk, zegt ze, zit het al in haar hoofd. „Misschien heb ik Doug helemaal niet meer nodig.”

Het is een sublieme plek, vindt ze. „Mijn hoofd slaat daar op hol. Dat Doug daar woont. Alleen in dat donkere bos. Als je je handen daar ’s nachts zo vlak voor je gezicht houdt, dan zie je zelfs je eigen vingers niet.”

Eind september toont Bueno nieuw werk op fotografiebeurs Unseen. De vijf foto’s van haar eerste reis zijn nog tot en met dinsdag te koop: kariannebueno.nl