50 is wel cult, Achebe niet meer

Vijftig tinten

in China

De website ‘Women in the World’ meldt dat Vijftig tinten grijs nu ook China aan het veroveren is. Het boek is in Taiwan vertaald en het verrast niet dat het in de officiële Chinese cijfers niet is terug te vinden, maar als smokkelwaar is het een sensatie. Taobao.com is de grootste online boekhandel van China en 400 handelaars aldaar verkopen illegale kopietjes van het verhaal van Christian Grey. En de ‘Golden Union Bookstore’, meestal voor educatieve boeken, heeft 80 exemplaren van de bestseller verkocht. En dat is nog maar het begin. „Er zijn niet veel mensen die het weten,” aldus een woordvoerder van de Chinese boekhandelaren. Ondertussen zijn de inhoudelijke reacties nog niet overweldigend; op douban.com, een soort Chinese versie van Myspace, heeft het boek de magere score van 5,3 (op 10), vooral omdat het ‘saai’ zou zijn.

Soyinka: Achebe was niet heilig

Wole Soyinka, de Nigeriaanse Nobelprijswinnaar, noemt het ‘obsceen’ dat Chinua Achebe postuum in aanmerking zou komen voor een Nobelprijs. Omdat Soyinka de prijs ooit kreeg, mag hij kandidaten nomineren en blijkbaar is er een lobby ontstaan voor de onlangs overleden Nigeriaanse romanschrijver, maar daar moet hij niets van hebben. „De commissie bekroont niemand postuum, dus wat willen ze bereiken? Het is misselijkmakend,” aldus Soyinka in The Guardian, „dat hij nu wordt misbruikt voor een soort misplaatste verontwaardiging. Achebe schreef niet voor een Europese prijs; hij schreef om een eurocentrisch beeld van Afrika te veranderen.” Soyinka is in het interview met Sahara Reporters kritisch over de Achebes erfenis: hij is niet de ‘vader van de Afrikaanse literatuur’, daarvoor is de Afrikaanse literatuur veel te breed, en nee, Achebe was niet heilig: „Zijn laatste boek [over de Biafra-oorlog in Nigeria, besproken in Boeken 04.01.2013] had hij beter niet kunnen schrijven.”

Stephen King wil alleen op papier

De nieuwe thriller Joyland van Stephen King verschijnt op 4 juni niet als e-book, maar alleen op papier: een uitdrukkelijke wens van de schrijver. „Er zijn geen plannen voor een digitale versie,” zegt King in The Wall Street Journal. „Laat de mensen naar een echte boekwinkel gaan, niet naar een digitale.” De Amerikaanse versie van Joyland, over een pretpark in de jaren zeventig, verschijnt ook niet bij Kings reguliere uitgever, maar bij een klein, onafhankelijk uitgeefhuis. Critici wijzen er wel op dat King het ‘werkelijke probleem’ zo nog niet heeft aangepakt: een papieren boek kun je immers óók bij een digitale boekhandel kopen. Zijn Nederlandse uitgever Luitingh-Sijthoff, ondersteunt het ‘eenmalige initiatief’, meldde de Volkskrant, maar die zal Kings volgende thriller wél weer als papieren boek én e-book uitgeven.

Uitgeverij vliegtuigmaatschappij

Ere wie ere toekomt, Querido en Nijgh & Van Ditmar kwamen ooit met het mooie idee van de ‘vertragingsapp’ – een verhaal op maat gesneden voor de vertraging – vertrekt uw trein pas ‘over ongeveer 10 minuten’, dan kon je een verhaal krijgen dat in 10 minuten te lezen was. De Australische vliegtuigmaatschappij Qantas pakt de zaak groter aan met een reeks boeken: Stories for Every Journey. Een flinke pil voor een intercontinentale vlucht, een klein boekje voor een kortere vlucht. Geen e-book of app, maar een papieren boek dat soms speciaal is geschreven voor de gelegenheid, louter door Australische auteurs, meldt The Huffington Post. De meeste namen zijn in Nederland niet bekend: Sean Fewster, Kimberly Freeman, Rob Mundle: thrillers, spannende boeken, women’s fiction. Ze zijn los te koop, maar bij een business class-ticket krijg je een boek cadeau, want het gaat Qantas niet om de literatuur, maar om ‘de bijzondere dingen die we kunnen doen voor onze leden, van Bronze tot Platinum One.’