Voor Vliegeraar-haters

LEZEN // HOSSEINI EN UIT DE BERGEN KWAM DE ECHO KHALED HOSSEINI DE BEZIGE BIJ, € 20

Wat de boeken van Khaled Hosseini zo ergerlijk maakt is die onaardse liefde tussen mensen. In De Vliegeraar was dat die tussen Amir (de rijke zoon) en Hassan (de zoon van de bediende), in Duizend schitterde zonnen tussen twee vrouwen van één tirannieke man en nu in En uit de bergen kwam de echo gaat het om een broer en zijn zusje. De liefde is steeds zó enorm onvoorwaardelijk dat je er beroerd van wordt. En elke keer hetzelfde mechanisme: de wrede buitenwereld maakt de liefde tussen deze twee mensen kapot. Gevolg is dat je je gaat ergeren aan al het opgelegde drama tussen mensen die verdacht veel hebben van engelen. Diep de verhoudingen op een normale manier uit, roep je na een tijdje. Want mensen die in de winter hun schoenen ruilen voor een pauwenveer om even het gelukkige gezichtje van hun zusje te mogen aanschouwen, je gelóóft het gewoon niet.

Goed, stel dat het kan: mensen die zo hysterisch van elkaar houden en dan uit elkaar gescheurd worden, hoe kan het dan dat ze altijd de liefde en vergeving vinden die ze zo hard nodig hebben? Waarom leidt dat trauma niet tot haat om alles wat je is aangedaan? Hosseini’s personages zijn ook deze keer niet geloofwaardig. Het meisje zelf, haar broer, haar nichtje, haar nieuwe moeder en haar oom, de mensen die in het huis waar het meisje opgroeide woonden: ze staan voor een verhaal in plaats van dat ze het verhaal vormen; een bordkartonnen versie van een op zichzelf veelkleurige werkelijkheid waarbij al dat drama en al dat leed gewoon te veel is. Showing not telling: dat is een kunst die Hosseini vreemd is.