Vacht

Ze werkt op de afdeling Communicatie, de verwarde Cavia. Feuilleton over haar leven en lotgevallen.

De verwarde cavia had slecht geslapen omdat ze had moeten dromen over Juliette, de aanstaande van haar ex Enno. In de droom had Juliette haar omklemd in een omhelzing en gezegd: „Ik ben zooo blij dat jij ook lekker lichamelijk bent!” „Maar ik ben helemaal niet lekker lichamelijk”, had Cavia gedacht. Zelfs in haar droom had ze Juliette niet willen teleurstellen. Ze probeerde zich voorzichtig uit de omhelzing los te maken.

„Ik moet even naar de wc”, zei ze en werd wakker door haar eigen stem. Het was al veel te laat. Zo snel als ze kon stond ze op en liep met een boterham in de hand naar haar werk. Binnengekomen ging ze meteen even naar de wc om te checken of er geen kruimels in haar vacht zaten. Het viel mee. Wel zag ze dat haar haar zó verward zat, dat het eigenlijk de naam ‘out of bed look’ niet meer mocht hebben. Zeker als die look zich uitstrekte over je hele rug. Ze probeerde de vachtverwarring zo symmetrisch mogelijk te maken zodat het een keuze leek. Het was niet altijd makkelijk om een Cavia te zijn. Aan de andere kant: iedereen had wel wat.

Toen ze haar entree maakte, riep Diederik, het hoofd Financiën, op beschuldigende toon: „Goedemiddag!”

„Sorry”, mompelde Cavia. Toen ze eenmaal aan haar bureau zat, bedacht ze dat ze in haar droom veel te sociaal-meegaand was geweest, en nu ook weer. Dat moest maar eens ophouden. „Diederik?”, zei ze.

„Jaha?”, antwoordde hij, haar toon nadoend.

„Ik was wat later omdat ik thuis wat nieuwe ideeën voor de Communicatie-afdeling aan het uitwerken was.” Diederik keek niet op. „Besparende ideeën”, voegde ze eraan toe. En jawel, hij keek haar aan. „Nou, Cavia. Wat een initiatief. Ik zou zeggen: einde van de dag even over praten?”

Oei.