Maak je eigen Sol LeWitt

Instructie van Felix Gonzales-Torres: ‘koop ingepakte snoepjes en stort ze in een hoek’ Foto MU

Do it. T/m 18 juli in MU/De Witte Dame, Emmasingel 20, Eindhoven. Vr t/m zo 13-17u. Inl: www.mu.nl. Meeneem do it-tas voor thuis: €0,15.

Het idee werd zoals veel bruisende ideeën geboren aan een Parijs cafétafeltje. Wat zou er gebeuren, vroegen de Zwitserse curator Hans-Ulrich Obrist en kunstenaars Christian Boltanski en Bertrand Lavier zich in 1993 af, als we een tentoonstelling beginnen die geen begin heeft, geen einde, maar die zich als een kettingbrief verspreidt over de wereld? Wat als de basis van deze tentoonstelling wordt gevormd door instructies van een groeiende schare kunstenaars, filosofen en wetenschappers? Wat als musea en galeries over de hele wereld aan de hand van die instructies, die ‘partituur’, een kunstwerk maken, een tentoonstelling samenstellen? Wat als we bepalen dat de kunst op iedere tentoonstelling wordt gedocumenteerd, maar na afloop van elke tentoonstelling wordt vernietigd?

Do It was het resultaat – een project dat nu twintig jaar over de wereld zwerft en voor het eerst in Nederland is beland. In die twintig jaar zijn meer dan tweehonderdvijftig Do It-instructies aangeleverd van vooral wereldberoemde sympathisanten. Sol LeWitt, Douglas Coupland, Lucy Lippard, Mona Hatoum, Dan Graham, Leon Golub, Hélène Cixous, Louise Bourgeois, Matthew Barney, Pierre Huyghe, Stephen Hawkings, onze eigen Erik van Lieshout en vele anderen deden mee aan het aangenaam flexibele, niet-nuffige project.

Hoe zo’n Do It-tentoonstelling er in het echt uitziet? Net echt dus, zo blijkt op de juist geopende tentoonstelling in MU in Eindhoven. Uit het compendium, samengesteld door Hans-Ulrich Obrist, heeft de staf van MU zo’n twintig partituren gekozen en uitgevoerd. Daaronder een aanmoediging bij de entree van de tentoonstelling om de suppoost neuriënd tegemoet te treden.

Zo gezegd, zo gedaan: onder het mompelend zingen ontvouwt Do It zich in al haar originaliteit – en heel af en toe ook het gebrek daaraan. Om met dat laatste te beginnen: opmerkelijk veel kunstenaars hebben zich in hun instructies verlaten op de makkelijke receptuur van ‘bouw een feestje’ (Amalia Pica), ‘maak een cocktail’ (Douglas Gordon) of ‘kook een maaltijd’ (Rirkrit Tiravanija). Origineler is dan de instructie om Andreas Slominski om een fietszadel te veranderen in een citruspers.

Geestig is de instructie van Sol LeWitt – ‘Maak je eigen Sol LeWitt’, met daarbij een uitgebreid devies over kleurgebruik en lijnvoering. Het resultaat is een feeërieke rivier van gekleurde lijnen op een zes meter brede muur. Even prachtig is Alison Knowles’ hommage aan ‘elk rood ding’. In MU is op een rasterpatroon op de grond een statige, esthetische opstelling gemaakt van voorwerpen in rood. Schaar, koffer, brandslang, emmer en kersenbonbon gaan een innig verbond aan.

In MU piept de creativiteit overal vandaan. Het levert kunst op om te lachen, naar te kijken, van te genieten en te denken: dat wil ik ook. Er geldt maar één devies: just do it.