Hip Berlijns randje

popWende: Last Resistance ***

Op haar voorlaatste album No. 9 maakte Wende Snijders de dappere overstap van de Franse chansons waarin ze excelleerde naar een onzekere toekomst in Engelstalige elektropop. Nieuwe successen kwamen op haar pad, hoewel het theater nog altijd een natuurlijker habitat voor haar bleek dan de rockclub.

De opvolger Last Resistance mikt op het niemandsland tussen Björk en Anouk, met stevige inbreng van producers Nackt en Tilman Hopf die de muziek een hip Berlijns randje geven. Het theater mep je er bij Wende niet zo makkelijk uit. Het gaat niet zonder drama, hoe ze in Do Berlin een verovering in de liefde vergelijkt met de val van de Berlijnse muur en hoe ze in het titelnummer haar laatste weerstand tegen een romantische verdrinkingsdood opgeeft.

Wendes Engels is niet zonder weerhaken: openingszin ‘You come with a lot of questions’ is nogal ongelukkig en haar uitspraak is vaak geëxalteerd en kunstmatig. Het best op dreef is ze als het quasi-oosterse The Garden zich ontvouwt tot een fraaie fakkelballade of als ze het klein houdt in Not today, you’re mine. Want zingen kan ze, deze veelzijdige sirene die nooit meer een gewoon popzangeresje zal worden.