Franse tasjesoorlog voor beurswaakhond

Luxeconcern LVMH moet zich verantwoorden voor een geheime operatie om controle te krijgen over aartsrivaal Hermès.

Een vijandige overname mocht het niet heten, vond topman Bernard Arnault van luxeconcern LVMH toen hij in 2010 bekendmaakte dat zijn bedrijf ongemerkt 17,1 procent van de aandelen van concurrent Hermès in handen had gekregen. Hij sprak van een „vriendschappelijke deelname”.

Tijdens de aandeelhoudersvergadering in april van de eigenaar van merken als Louis Vuitton, Dior en Moët & Chandon, herhaalde de rijkste man van Europa vorige maand dat LVMH „niet voorzien had” aandeelhouder van Hermès, producent van handtassen, parfums en kleding, te worden. Het belang ligt inmiddels op 22,3 procent. „We hebben een financiële belegging gedaan die zich heeft ontwikkeld op een wijze die wij niet hadden verwacht.”

Maar van die theorie klopt weinig, meent de Franse beurswaakhond AMF. In een 115 pagina’s dik rapport dat deze week uitlekte naar het dagblad Le Monde reconstrueert de toezichthouder een doelbewuste poging van LVMH om zich in het geheim bij Hermès in te kopen. Volgende week vrijdag, 31 mei, moet LVMH zich verantwoorden. Het bedrijf heeft aangekondigd de aantijgingen „krachtig te bestrijden”.

Het is in Frankrijk verplicht om elk aandelenbelang dat de grens van 5, 10 of 15 procent passeert steeds publiek te maken. LVMH zou die regel hebben omzeild door via investeringsvehikels in belastingparadijzen als Luxemburg, Panama en Delaware via ingewikkelde financiële constructies zogenaamde equity swaps te verwerven. De deelnemingen bleven elk steeds onder de 5 procent, waardoor ze niet gemeld hoefden te worden. De erven-Hermès bezitten 72 procent van de aandelen in het familiebedrijf uit 1837.

De strategie van LVMH zou in 2006 begonnen zijn, toen Hermès-topman Jean-Louis Dumas zich terugtrok wegens een ongeneeslijke ziekte. In samenwerking met zakenbank Rothschild & Compagnie lanceerde LVMH het project ‘Mercure’, intern de codenaam voor Hermès, met als doel „controle over Hermès te krijgen”, meent de toezichthouder na honderden e-mails, vergaderverslagen en financiële rekeningen te hebben doorgespit. Kort na het overlijden van Dumas in 2010 zou LVMH Rothschild opdracht hebben gegeven om de swaps om te zetten in daadwerkelijke aandelen.

Volgens de toezichthouder is deze ondoorzichtige methode „in strijd met de internationale normen”. LVMH houdt vol „niets strafbaars” te hebben gedaan. Dat kan allebei kloppen en suggereert volgens analisten dat de Franse wetgeving aangescherpt moet worden. Mocht de toezichthouder oordelen dat LVMH illegaal cruciale informatie heeft achtergehouden, dan kan hij een maximale boete van 100 miljoen euro of tien keer de winst uit de omstreden activiteiten opleggen.

Van vriendschappelijke verhoudingen tussen de twee is intussen weinig over: Hermès heeft LVMH aangeklaagd wegens koersmanipulatie en LVMH wil Hermès voor de rechter slepen wegens smaad.

    • Peter Vermaas