Cremeren of begraven? Je kunt je ook laten oplossen

Het smeltende gezicht van Arnold Ernst Toht, uit Indiana Jones: Raiders of the Lost Ark (1981). Screenshot Youtube.com

Welkom bij Sciencefiction Op Donderdag: vandaag gaan we het hebben over een alternatieve en milieubewuste uitvaarttechniek: resomeren. Je kon je oma al begraven en cremeren maar binnenkort misschien ook wel in een capsule met oplosbare vloeistof stoppen. Het resultaat: wit poeder dat zo de urn in kan. Dag oma.

Resowhatnow?

Resomeren is een nieuwe uitvaarttechniek waarbij het lichaam van de overledene in een bad van water en kaliloog wordt opgelost. Kaliloog komt weer van kaliumhydroxide, een redelijk agressief stofje dat niet bijzonder goed is voor je huid. Een chemisch bad, dus.

Hoe werkt het?

Hoe los je dan precies op? NRC-redacteur Annemarie Sterk legt dat vandaag in de krant uit:

“Resomatie vindt plaats in een ronde cabine, met een deurtje erin – door de Schotse onderneming de Resomator genoemd. Als de overledene, in een zijden hoes, in het apparaat ligt, worden het water en de kaliloog toegevoegd. Vervolgens wordt de temperatuur verhoogd tot zo’n 180 graden en de druk in de cabine opgevoerd. Het lichaam ondergaat zo hetzelfde afbraakproces als wanneer het zou worden begraven, maar dan versneld. Binnen twee tot drie uur al kan het lichaam van de overledene ontbonden zijn. Uiteindelijk blijft er wit poeder over, dat waren de botten, en een bruinige vloeistof. Het poeder gaat naar de nabestaanden, de vloeistof wordt geloosd in het riool. Áls de zuurgraad van het afvalwater tenminste niet te hoog is.”

Geen prettig lot dus. Sterker nog, het doet denken aan de nazi die eraan gaat in Indiana Jones: Raiders of the Lost Ark (1981):

Of misschien wel zoals the Wicked Witch of the West uit The Wizard of Oz (1939):

Hoe ziet de Resomator eruit?

Genoeg ongein, dit is serieuze materie. Voor resomeren is net als het verbranden van lijken een speciale machine nodig. En die ziet er ongeveer zo uit:

Beeld: http://www.geog.ucsb.edu/. Dwarsdoorsnede van een resomator.

Resomeren, mag dat?

In het Verenigd Koninkrijk en Amerika (het mag onder meer al in Florida, Minnesota en Californië) worden er al een tijdje lichamen opgelost. In Nederland zijn we zover nog niet. De Nederlandse uitvaartorganisatie Yarden onderzoekt al twee jaar of het mogelijk is om de techniek ook in Nederland toe te passen. Daar zitten namelijk wat haken en ogen aan. Zo moet er eerst nog een wetswijziging voor doorgevoerd worden, schrijft Sterk:

“De Wet op de Lijkbezorging bepaalt dat doden slechts begraven of gecremeerd mogen worden.”

Yarden wil volgens Sterk in de toekomst lobbyen in Den Haag om een wetswijziging tot stand te brengen:

“Nu al zijn er „verkennende gesprekken” geweest tussen de uitvaartorganisatie en het ministerie van Binnenlandse Zaken. Yarden hoopt de wijziging binnen drie tot vijf jaar voor elkaar te krijgen.”

Dat duurt dus nog even. Het acceptatieproces is lang want de controverse moet nog overwonnen worden, zegt Yarden. Lijken laten smelten klinkt natuurlijk ook niet zo gezellig. Over controverse gesproken: tot 1955 was cremeren in Nederland illegaal. In 1991 werd cremeren pas gelijkgesteld aan begraven.

Het schijnt ook ‘groen’ te zijn

Resomeren schijnt goed voor het milieu te zijn. Zo zou de techniek tot 33 procent minder CO2-uitstoot hebben dan crematie Het chemische bad kun je na afloop gewoon door het toilet spoelen, schrijft Sterk:

“Het proces is duurzamer dan cremeren en begraven, stelt Yarden. Al twee jaar geleden liet het bedrijf een onderzoek uitvoeren door TNO om de milieuvriendelijkheid van resomeren te testen. Dat bleek van de vier mogelijkheden – begraven, cremeren, resomeren en vriesdrogen – het minst milieuvervuilend. Toch zijn ze alle vier op zich zelf al weinig milieubelastend: de kilometers die de rouwenden op weg naar een uitvaart afleggen, zijn eigenlijk nog het meest vervuilend, zo bleek uit het onderzoek. Resomeren is ook duurzaam omdat, anders dan bij begraven en cremeren, metalen beter gescheiden en zodoende gerecycled kunnen worden. Gouden tanden of protheses, bijvoorbeeld.”

Of je neemt een wollen kist

Is je netvlies beschadigd door het beeld van een langzaam smeltend lijk? Dan kun je altijd nog voor een andere en wellicht iets meer knuffelbare en groene uitvaartoptie kiezen en je laten begraven in een wollen kist.