‘Ik weiger te geloven dat er iets ergs gebeurd is’

Voormalig bondscoach Avital Selinger is close met de in Spanje vermiste oud-volleybalster Ingrid Visser en haar partner. „Vreselijk, vreselijk.”

Telkens als Avital Selinger de beelden van Murcia oproept ziet hij Ingrid Visser en haar vriend Lodwijk Severein in het Zuid-Spaanse stadje lopen. De volleybalcoach zou willen dat het werkelijkheid is. Maar het Nederlandse stel is nog steeds spoorloos.

Selinger kent Murcia, waar hij in het voorjaar van 2011 samen met zijn echtgenote op bezoek was bij Visser en Severein. Om als bondscoach te praten over het zomerprogramma van het Nederlands team. International Visser speelde destijds in Murcia. Selinger: „Ik heb gelezen dat beiden nog in een restaurant zijn gesignaleerd. Ik ken die plek. Het was hun favoriete eetgelegenheid; we hebben er met ons vieren gedineerd. Steeds weer komen die beelden naar boven.”

Het gekraak van de telefoonlijn uit Rusland, waar hij als clubcoach werkt, kan zijn ontzetting niet verhullen. De vermissing van twee dierbaren heeft de geboren Israëliër diep geraakt. „Vreselijk, vreselijk”, stamelt hij. „Naarmate de verdwijning langer duurt wordt het steeds moeilijker positief te blijven. Hoewel ik niet gek ben, weiger ik vooralsnog te geloven dat er iets ergs is gebeurd.”

Selinger is close met Visser en Severein. „Toen ik begin mei even in Nederland was heb ik Lodewijk nog uitgebreid gesproken.” Als coach werkte hij tussen 2003 en 2011 met Visser, eerst op Tenerife en vanaf 2005 bij Oranje. Met Severein is de band nog hechter. „Ik ken hem als medespeler bij de Amstelveense club Martinus, als sponsor van Martinus en vanaf 2006 als mijn teammanager bij de nationale ploeg.”

Op Severein kon Selinger in moeilijke tijden altijd rekenen. In zijn beginjaren als bondscoach, toen de volleybalbond amper geld had voor de vrouwenploeg, bekostigde Severein voor 25.000 euro het winterprogramma van de internationals bij Martinus. Selinger: „Lodewijk zei altijd: ‘Avital, als je iets nodig hebt, moet je bij me komen’. Hij is een liefhebber. Hij kwam in oktober nog naar Krasnodar om elektrotherapeutische apparaten te brengen. Daar handelde hij in.”

Over Visser is Selinger lyrisch. „Ze had bij wijze van spreken tot haar zestigste kunnen doorgaan. Ze heeft het perfecte lichaam, was snel in vorm, lichtvoetig en zelden geblesseerd. Maar ik begrijp ook dat ze vorig jaar is gestopt. Ze wilde meer vrijheid en tijd voor haar studie rechten. En daar genoot ze van.”

De verdwijning is ook buiten Nederland hard aangekomen. Selinger: „Ik krijg ontzette reacties van volleyballers uit heel de wereld.”