En dan: wat is stilte nog in dit land?

Geluid in Nederland: snelwegen, liftmuziek en groeiend gras.

Hoe luidt het land (Stella van Voorst van Beest, 2012) Ned. 2, 23.00 – 0.05 uur

Door

„Het is een ideale plek om te wonen” glimlacht de man die in een geluidwal woont. Binnen is het stil, zegt hij. Eenmaal buiten is de snelweg goed hoorbaar. Hij haalt zijn schouders op: „Ik heb er geen last van”. Dat zijn buren er anders over denken blijkt uit het Te Koop-bordje dat regisseur Stella van Voorst van Beest subtiel achter in beeld laat zien.

Met Hoe luidt het land maakt Van Voorst van Beest voor de Boeddhistische Omroep een boeiende documentaire over geluid in al zijn geledingen: we volgen een geluidskunstenaar; we zien tevreden vliegtuigspotters bij Schiphol die de herrie van de vliegtuigen niet lijkt te deren; en en zijn getuige van een experiment van een gedragsbioloog die onderzoekt hoe lawaai zangvogels beïnvloedt. Het grappigst is de man die muzak verkoopt aan diverse winkels: „stilte is onze grootste concurrent”.

Stilte bestaat niet, zoveel is duidelijk. Na het zien en horen van Hoe luidt het land hoor je opeens allerlei nieuwe dingen – de film maakt je bewuster van omgevingsgeluid.

Van Voorst van Beest maakte er ook echt film van, met fraaie kaders en beelden die lang mogen staan. Misschien is het begin wel het allermooist: hierin komt opeens met veel geraas een vliegtuig dwars door het shot van een man die een schijnbaar rustige begraafplaats bezoekt.