Schaf kinderen gewoon af; stop helemaal met werken

Jet Bussemaker heeft veel losgemaakt met haar emancipatieoproep. In haar kielzog windt ook Ilja Leonard Pfeijffer zich op: over kinderen in plaats van carrière.

De vrouwen hebben er zelf ook schuld aan. Dat was, kort samengevat, de opvatting van minister Bussemaker zoals verwoord in haar notitie over het emancipatiebeleid. En die deed nogal wat stof opwaaien. Want dat is niet de traditionele feministische opvatting. Die ziet vrouwen als slachtoffers. Dat er minder vrouwen dan mannen topfuncties bekleden, dat vrouwen überhaupt minder deelnemen aan de arbeidsmarkt en dat ze, als ze dat wel doen, meestal minder verdienen dan mannen ligt aan de traditie, rolpatronen, randvoorwaarden, omstandigheden en vooral aan de mannen. Vrouwen worden onderdrukt en het is de taak van de overheid om hen te bevrijden.

Maar volgens de minister ligt het dus niet zo simpel. Het ligt ook aan de vrouwen zelf. Hun inferieure positie op de arbeidsmarkt is vooral te wijten aan gebrek aan ambitie. Ook hoogopgeleide vrouwen kiezen vaak voor kinderen in plaats van een carrière. Dat is kapitaalvernietiging, want zo is die dure opleiding eigenlijk weggegooid geld. Daar zouden vrouwen zich eens schuldig over moeten voelen in plaats van zich altijd alleen maar schuldig te voelen over hun gezin.

De keuze tussen kinderen of carrière is een vals dilemma. Die keuze is niet het probleem, die kinderen zijn het probleem. Welbeschouwd zijn dat nogal nutteloze wezens. Ze hebben eigenlijk nergens verstand van, je kunt er geen zinnig gesprek mee voeren en ze kunnen niet zuipen. Ze dragen niets bij aan de maatschappij. Ze kosten de samenleving alleen maar geld. Aandachtsvretende vervuilertjes zijn het. Ze zijn funest voor het milieu. En daarbij zijn zij de primaire oorzaak van de toekomstige overbevolking, met alle rampzalige gevolgen van dien.

Ja, zij betalen straks voor onze pensioenen en zorg. Dat hoor je dan vaak zeggen, maar eerlijk gezegd vind ik dat nogal kortzichtig. Wie kinderen als antwoord ziet op de problemen van vergrijzing, vergeet dat de kinderen de oorzaak zullen zijn van de vergrijzing van de volgende generatie. Dat is gewoon problemen voor je uit schuiven. Er valt in maatschappelijk opzicht veel voor te zeggen om de kinderen af te schaffen.

Maar dat wil niet zeggen dat ik ervoor pleit dat iedereen, nadat de kinderen zijn afgeschaft, volledig kan en moet gaan kiezen voor zijn of haar carrière. Dat zal ook niet zo zijn. Bij een enquête die heeft onderzocht waarom mensen eigenlijk werken, antwoordt meer dan 95 procent van de ondervraagden: voor mijn kinderen. Als die motivatie wordt weggenomen, vervalt de noodzaak tot betaalde arbeid. En met afschaffing van al het werk lossen we in één klap het fileprobleem op. Daarbij valt de CO2-uitstoot van de industrie volledig weg. Stressgerelateerde gezondheidsklachten verdwijnen. CAO-onderhandelingen worden overbodig.

En zo zullen we alle dagen met een grassprietje in onze mond langs de kant van de weg liggen zonder dat er aan ons hoofd wordt gejengeld. Het paradijs op aarde.

Ilja Leonard Pfeijffer is schrijver en columnist van nrc.next.