Een leven zonder hockey, dat zal even wennen zijn

Hockeyicoon Teun de Nooijer sloot zondag op sprookjesachtige wijze zijn loopbaan af Voor eigen publiek, met een hoofdprijs: de Euro Hockey League „Trots is het woord dat in me opkomt”

BLOEMENDAAL, KHC Dragons - HC Bloemendaal, EHL, finale, allsports, 19-05-2012, hockey, mannen, speler Bloemendaal Teun de Nooijer (l) en speler Bloemendaal Chris Ciriello (r) na een doelpunt van Bloemendaal Judith Bogaardt

Redacteur Hockey

En toch staat Teun de Nooijer (37) komend weekeinde gewoon weer op het veld voor Bloemendaal. Dan moet zijn club, zondag winnaar van de Euro Hockey League, in een dubbele ontmoeting met Kampong het Europese toetje van volgend seizoen veiligstellen. „Natuurlijk doe ik gewoon mee. We zijn het seizoen samen begonnen en we sluiten het seizoen samen af”, zei De Nooijer een half uurtje nadat hij ‘afscheid’ had genomen van enkele duizenden hockeyfans.

Zaterdagmiddag dus toch nog een keer ‘Kampong uit’ – het typeert de ultieme sportman De Nooijer, die zondag op sprookjesachtige wijze zijn imposante loopbaan afsloot: voor eigen publiek, met een allerlaatste hoofdprijs.

De Nooijer, zijn hele carrière de rust zelve, kreeg het zondagmiddag na de gewonnen finale tegen het Belgische KHC Dragons (2-0) even te kwaad toen hij op de schouders van zijn teamgenoten Wouter Jolie en Rogier Hofman een laatste groet bracht aan de ‘Bloemigans’, de ‘harde kern’ van de club die hij twintig jaar trouw bleef. Nog één keer had hij de aanvoerdersband gedragen – een geste van respect van de reguliere captain, Jolie.

„Mooier had ik het niet kunnen bedenken”, sprak De Nooijer geëmotioneerd, terwijl zijn teamgenoten en het Bloemendaal-publiek zijn naam scandeerden. „Emotie hoort er ook bij. Ik heb dat vaak kunnen onderdrukken. Maar het mag duidelijk zijn dat je wilt winnen als je weet dat dit een van je laatste wedstrijden is, zeker op eigen veld. Ik wilde heel graag goed afsluiten en dat is gelukt.”

Aan het einde van zijn loopbaan, die hij als vijftienjarig ventje begon bij Alkmaar, heeft De Nooijer met voorsprong de meest complete prijzenkast van alle Nederlandse hockeyers.

Met zijn dochter op de arm keek De Nooijer nog één keer terug. „Internationaal heb ik afscheid kunnen nemen met de olympische finale, al werden we tweede. Met mijn club sluit ik op deze manier af. Trots is het woord dat in me opkomt. Ik ben ongelooflijk trots dat we op ons eigen veld de belangrijkste prijs van Europa hebben kunnen winnen.” Het hockey zal zich door moeten ontwikkelen, zei hij. Volgend jaar is in Den Haag het WK hockey. „Ik hoop dat de sport qua populariteit bij het grote publiek dan weer een stapje voorwaarts kan maken.”

De Nooijer kan zich nog geen voorstelling maken van een leven buiten het hockeyveld. „Het gaat nu toch gebeuren. Het zal heel gek zijn om niet meer op het veld te staan. Maar het is een goede beslissing. Dit was het laatste evenement. Maar ik zal op één of andere manier terugkomen in de hockeysport. Hoe, dat weet ik nog niet, maar ik ben natuurlijk niet weg.”