denken@nrc.nl

Er bestaat ook nog zoiets als keuzevrijheid

schrijft Yvonne Woudenberg

Dat vrouwen kiezen voor een niqaab in een open westerse samenleving vind ik moeilijk invoelbaar. Als kleindochter van een vrouw die door haar man naar de keuken werd gestuurd met haar bord eten omdat ze giechelde om de grappen van haar zoons, ben ik me terdege bewust van mijn bevoorrechte positie waarin ik niet word geknecht door een religie of echtgenoot.

Echter, er bestaat ook zoiets als keuzevrijheid, dus als je je in doeken wilt hullen om Allah te behagen, moet je dat zeker doen. Maar de reden die Sarah geeft (nrc.next 16 mei) getuigt van een weinig religieuze aard. „Ik zat achterin de auto. Mijn man reed. Ernaast zat een vriend die zich omdraaide en fluisterde: weet je wel hoe mooi jouw lippen zijn ?” Hij wilde haar kussen. „Toen was de maat vol.”

De maat was inderdaad vol – voor haar man! Om de auto onmiddellijk langs de kant van de weg te zetten en deze zogenaamde vriend uit de auto te gooien. Seksueel grensoverschrijdend gedrag is een probleem van de dader. Je gaat hiervoor als vrouw toch geen boetedoening doen door het dragen van een gezichtsbedekkende sluier ?

Vrouwenemancipatie? De crèche is te duur!

schrijft Nadine Mooren (32) , fulltime marketeer bij Unilever in Rome

Met verbazing volg ik vanuit onze woonplaats Rome het debat over de Nederlandse vrouwenemancipatie, naar aanleiding van de uitspraken van minister Bussemaker. Wat jammer dat deze maatschappelijke discussie inzoomt op de vraag waarom vrouwen niet meer gaan werken en mannen niet meer gaan zorgen. Volgens mij zou de discussie moeten gaan over de betaalbaarheid van de crèches. Waar het voor Franse en Italiaanse kinderen volstrekt normaal is om fulltime naar de crèche te gaan, resulteert het voor Nederlandse moeders vooral in schuldgevoelens. Niemand stelt de vraag of de Nederlandse crèches, met hun Stokke designstoeltjes, bedjes met gereguleerde matrasdikheid en hun boxen met precies de juiste afstand tussen de spijltjes, misschien toe zijn aan een aanpassing van hun businessmodel. Waarom is een Nederlandse crèche zó duur? Ons zoontje van 2,5 gaat voor 450 euro per maand (zonder subsidie) fulltime naar een uitstekende particuliere crèche, met lieve leidsters, een grote tuin en een dagelijkse verse biologische maaltijd. Volgens mij is er iets goed mis met de kostenstructuur van de Nederlandse opvangindustrie. Het moet en kan veel goedkoper.