Jordaanse naar Chicago

Amreeka (Cherien Dabis, 2009)Canvas, 23.05 - 00.40 uur

Muna gelooft niet in God. Niet in de God van de ene, en niet in de God van de andere kant van de grens. Het maakt haar op de Westelijke Jordaanoever van 2003 een buitenbeentje. Maar dat is niet de enige reden dat ze met haar tienerzoon Fadi wil emigreren naar Amerika, of ‘Amreeka’, in het Arabisch.

Amreeka is het regiedebuut van Cherien Dabis, die in 1976 in Omaha werd geboren als dochter van Jordaanse ouders. Met deze film, zo vertelde ze in 2009 na de wereldpremière in het nevenprogramma Quinzaine des Réalisateurs van het Filmfestival Cannes, grijpt zij terug op haar eigen ervaringen tijdens de Golfoorlog. Amreeka kreeg in Cannes de persprijs.

Muna is een optimist. En misschien krijgt zij het daarom wel zo hard te verduren in het land van de grote verwachtingen. Het helpt niet natuurlijk dat na 9/11 en middenin de oorlog met Irak de stemming nogal anti-Arabisch is. „Occupation?”, vraagt de douanebeambte. „Yes, we are occupied”, antwoordt ze braaf, waarna ze erachter komt dat Amerika haar nog minder vrijheid biedt dan het land dat ze achterliet.

Amreeka is een integere film, die echter zo veel clichés nodig heeft dat je er ook een beetje iebel van kunt worden. Uiteraard is de gepiercete punk met wie Muna samenwerkt een toonbeeld van verdraagzaamheid en natuurlijk is het schoolhoofd dat haar en Fadi verder helpt een Poolse Jood, waardoor het hele Midden- Oosten conflict alsnog in Chicago kan worden opgelost.