In het Rijksmuseum werken ‘prachtige hertjes’. En ze zijn nog intelligent ook

Het Rijksmuseum zit in een bijzonder luxe positie: ze krijgen op vacatures honderden reacties. Dat betekent ook dat vele sollicitanten teleurgesteld worden. Een van de afvallers, de 25-jarige Femke Blok, kreeg nog voor zij op gesprek ging sterk de indruk dat het museum vooral geïnteresseerd is in “prachtige hertjes”.

Een bezoeker bekijkt een schilderij in het Rijksmuseum. Foto ANP / Koen van Weel

Het Rijksmuseum, zo bleek de afgelopen maanden, zit in een bijzonder luxe positie: ze kunnen voor hun vacatures uit honderden mensen kiezen. Op een vacature voor rondleider kwamen 1550 brieven. Voor het ophangen van jassen in de garderobe maar liefst 1600.

Dat betekent ook dat honderden sollicitanten teleurgesteld het pand verlaten na hun sollicitatieronde. Deze week voerden personeelsfunctionarissen van het museum gesprekken met tientallen sollicitanten die door de eerste ronde heen waren gekomen voor publieksmedewerker. Een van de afvallers, de 25-jarige Femke Blok, kreeg nog voor zij donderdag op gesprek ging, sterk de indruk dat het museum vooral geïnteresseerd is in “prachtige hertjes”.

Ze had die term gelezen op de Facebookpagina van personeelsfunctionaris Bart Schindeler, waar ze op gestuit was bij het googlen ter voorbereiding van haar sollicitatie. Hij had zich het compliment van een vriend laten welgevallen. De conversatie:

De opmerking op Facebook.

Blok schreef een column over haar ervaring en stuurde die naar NRC Handelsblad. “Niet om een heksenjacht tegen de man” maar om “de gang van zaken bij een instantie als het Rijksmuseum aan te kaarten.”

Ze schrijft in haar column (lees ‘m hier helemaal) hoe de verschillende rondes van haar sollicitatie verliepen. En hoe ze uiteindelijk werd afgewezen:

Ik nam plaats in de wachtkamer, samen met alle anderen, in afwachting van het bericht. De personeelsadviseur kwam binnen. Eén naam uit mijn groep werd genoemd. De rest kon vertrekken. Kort en zakelijk. Een belediging voor de mens, noem ik dat.

Ze besloot Schindeler op de korte Facebookdialoog aan te spreken:

De personeelsadviseur wilde met de geselecteerden kandidaten door de deur verdwijnen. Ik sprak hem aan. Wederom met een glimlach. Een trotse ditmaal. ‘Het spijt mij dat ik geen mooi hertje ben, maar ik doe wel mijn vooronderzoek..’ Hij wist direct waar ik over sprak. Hij werd rood, stotterde. Probeerde zich te vermannen. Zwakke poging. ‘Ik dacht Facebook afgeschermd te hebben…’ Rechtse hoek er overheen. Precies op zijn oor. Afmaken. Wegvoeren.

Rijksmuseum is ‘enorm geschrokken’

Gevraagd om een reactie, zegt het museum, bij monde van het hoofd communicatie en marketing Marjolijn Meynen, dat Schindeler enorm geschrokken is. Meynen:

“Natuurlijk kijken wij in ons sollicitatiebeleid wel naar representativiteit, maar zo praten wij niet over vrouwen en zeker niet over collega’s. Dat doe je gewoon niet.”

Inmiddels heeft Schindeler niet alleen zijn Facebookpagina afgeschermd, maar helemaal uit de lucht gehaald.