Column

Golfen met een k

Het komisch duo Fransje Weekers en Fredje Teeven zat aan de bar van een Haags café te zuipen dat het een lieve lust was. Glas na glas dronken ze op de goede afloop.

„Jos van Rey belde nog”, lachte Frans, „hij wil weer een groot billboard met mijn kop langs de A2 financieren. Met boven mijn hoofd de tekst: Wie slecht presteert blijft zitten! Dat was een regel van zijn oude rector op de middelbare school en die vond hij in dit geval wel geestig. Ik drink op de zachte g van geld! Het grote geld”.

„Mij interesseert het allemaal niks meer. Wat men ook van mij vindt”, zuchtte Fred, „vroeger was ik nog nerveus als op zaterdag de NRC kwam, beetje bang wat men daarin over me zou schrijven, maar nu ik weet dat die krant in handen is van de salonterrorist Derk Sauer en Egeria, een woekerfonds dat gefinancierd wordt door types die volgens mij hun geld verdienen door kindslaven hongerlonen in de Derde Wereld te betalen, vind ik het allemaal goed. Meer dan twaalf miljoen lepelden deze aandeelhouders vorig jaar uit het noodlijdende krantje. Moet ik me dan nog druk maken om de mening die op dat besmette papier wordt afgedrukt?”

„Het gerucht gaat dat ze de bonus onmiddellijk als een soort wiedergutmachung hebben overgemaakt aan de hongerige arbeiders in Bangladesh en die Sauer steunt met zijn geld Tsjetsjeense rebellen”, giechelde Fransje, „hij levert wapens die hij nog over heeft uit zijn IRA-tijd! Het protestantse bloed kleeft nog aan de lopen!”

„Ik had het geld lekker in Nutricia gestopt”, murmelde Fred, „die maken op dit moment ouderwetse graaiwinsten met hun melkpoeder dat ze met tonnen tegelijk aan de Chinezen verkopen. En in de pers doen ze heel verontwaardigd en begrijpen ze maar niet dat de schappen in de supermarkt leeg zijn”.

„En de laatste twee pakken, die nog wel de supermarkt gehaald hebben, worden door het corrupte winkelpersoneel via de achterdeur voor heel veel geld aan de plaatselijke afhaalchinees meegegeven”, gierde Weekers, „de hele wereld bestaat uit Josjes van Rey! Gister belde Samsom over wisselgeld. Dat ze jou en mij gered hadden en dat wij hem nu moesten helpen. Of ik met Rutte wil regelen dat illegaliteit niet meer strafbaar is. Ik zei tegen Diederik: Hallo, je hebt een Limbo aan de lijn. Een vazal van Josje van Rey en in onze kringen is illegaliteit nooit strafbaar! Kon-ie niet om lachen”.

„Weet je wat het is”, zuchtte Fred, „als de melkpoeder op is dan gaan de kinderen weer lekker aan de tiet van hun moeder hangen. Heb je zaterdag Paul de Leeuw gezien? Die had een stuk of wat hele brede Hollandse vrouwen, die op tv gingen kolven!”

„Golfen?”

„Nee, golfen met een k. Kolven. En op een gegeven moment trok Paul de slang van de melkmachine van die vrouwenuier en begon die dikke nicht aan die tieten te lebberen. Dit alles onder luid applaus van het dolenthousiaste klapvee in de studio”.

„Zo goed dat dat allemaal kan”, fluisterde Frans, „dat dat het huidige amusement is. Volgende keer moet Paul ook nog in een bak met giftige slangen en hongerige ratten, zoals in Killer Karaoke op RTL5. Hedendaags vermaak. Heerlijk!”

„Paul de Leeuw aan die uier”, kraaide Fred, „het is een beeld dat ik niet gauw vergeet. Het schijnt dat die Angelina Jolie het ook gezien heeft. En die heeft uit voorzorg onmiddellijk haar prachtige borsten eraf laten schroeven. Ze is bang dat als ze op een dag dement is er een oude homo aan gaat liggen lebberen. Enkel en alleen voor de kijkcijfers”.

„We gaan sluiten”, knikte de barkeeper naar de beide heren. Ze kregen nog een laatste drankje, dronken op de winst van de NRC en beloonden de barkeeper met een vette fooi.

„Wisselgeld van de PvdA”, lachte Fred, die een arm om Fransje sloeg, waarna ze samen naar buiten stommelden.

En heel lang echode door de Haagse binnenstad: En we gaan nog niet naar huis. Een geluid dat maar niet weg wilde sterven.