'Drie uur thuis of drie uur in de auto, dat maakt ons niet uit'

Krista Bank en Ewout Franse wonen in Haarlem, maar hebben hun sociale leven in het Duitse dorpje Alme. „Eigenlijk kochten we het vakantiehuis voor de rust.”

Ewout Franse en Krista Bank gefotografeerd door David Galjaard in hun huis in Haarlem voor de rubriek "Spitsuur" - Economie pagina weekend editie NRC Handelsblad

‘Ik moest feestjurken passen’

Ewout: „Ik deed mijn ogen dicht, haalde de trekker over en schoot in één keer raak. De houten vogel duikelde naar beneden en iedereen in Alme begon te schreeuwen en te dansen. We waren net nieuw in het dorp, en kwamen voor de nieuwsgierigheid kijken bij het jaarlijkse schuttersfeest met Pinksteren. De mannen moeten op een houten vogel schieten, de winnaar wordt schutterskoning. Dat werd ik dus.”

Krista: „Ik werd in een auto gesleurd om in de bruidswinkel feestjurken te passen, moest naar de kapper en de schoonheidssalon, en we kregen een hofhouding toegewezen die ons overal volgde. Ik was immers koningin. Nederlanders lachen zich er kapot om, maar in Duitsland is het echt wat hoor, ze nemen het bloedserieus. We waren in één klap bekend. Onze namen staan in een gouden boek bij de burgemeester.”

Ewout: „Het is ook niet vrijblijvend. Je wordt geacht op ziekenbezoek te gaan of de opening van de brandweerkazerne mee te maken. Ik heb mijn werk veel moeten afzeggen voor alle verplichtingen die ik als koning had, ik was continu daar.”

‘Drie uur bijkleppen in de auto’

Krista: „De rust is nu wel weergekeerd, het was in 2011 en je bent koningspaar voor één jaar. De mensen in Alme zijn nu goede vrienden, ons sociale leven speelt zich daar af. Eigenlijk hadden we het vakantiehuis voor de rust gekocht, we wilden iets ver weg van toeristische gebieden of steden en het liefst in de bossen.”

Ewout: „Maar toen zagen we dit huis, voor de prijs van een middenklasse-auto, inclusief de inboedel. Het is nog helemaal origineel jaren ’70 ingericht en we hebben het aangevuld met meubels van Ikea.”

Krista: „Het stond midden in het dorp, maar dat namen we op de koop toe. We waren van plan ons niet veel te bemoeien met de buren.”

Ewout: „We zijn er nu ongeveer twee keer in de maand. Het is drie uur rijden vanaf Haarlem, maar dat is niet erg, kunnen we juist lekker bijkleppen. Of je nou met z’n tweeën drie uur op de bank voor de televisie zit of drie uur in de auto, dat maakt voor ons niet uit.”

‘Ik wil geen ander werk’

Krista: „Ik werk volgend jaar 25 jaar bij de Kamer van Koophandel. Het is spannend of ik mijn baan kan houden, we gaan van 45 naar 19 kantoren. Ik krijg nu trainingen hoe ik een LinkedIn-profiel moet maken, en hoe ik mijn cv moet pimpen. Maar ik wil helemaal niet weg, heb het nog prima naar mijn zin. Ik hou van uitpuzzelen, en door jarenlange ervaring heb ik veel kennis opgedaan. Ik word door collega’s vaak als vraagbaak gebruikt.”

Ewout: „Maar je werkt wel gewoon van half negen tot vijf.”

Krista: „Hij moet daar niet aan denken, zo’n vast ritme. En ik zou juist absoluut geen ploegendienst willen.”

Ewout: „Ik heb op Schiphol de ene week vroege dienst, de andere week late. Ik ben begonnen met instapkaarten scheuren en werk nu 22 jaar bij Scandinavian Airlines. Ik ben verantwoordelijk voor vluchten. Ik kijk bijvoorbeeld bij check-inbalies of het goed gaat, hou een overzicht bij van verloren bagage en bereid de vluchten voor. Er zijn weken dat we elkaar nauwelijks zien, omdat ik veel moet overwerken.”

Krista: „Dan leven we even volledig langs elkaar heen. Maar voor ons is dit onregelmatige wel goed. Ik heb veel momenten voor mezelf, dan ga ik naar het tuincentrum of met mijn plantjes rommelen.”

‘Bewust geen kinderen’

Ewout: „Het huishouden hebben we verdeeld. Ik kook meestal, lekker groente, aardappelen en vlees, en Krista doet de was.”

Krista: „Maar zijn overhemden strijkt hij zelf. Waarom zou ik dat doen, als hij gewoon kan strijken?”

Ewout: „We doen het huishouden zo veel mogelijk in de tijd dat de ander weg is. Als ik bijna klaar ben op Schiphol, bel ik Krista. Is zij nog bezig met de was, ga ik ook een kwartiertje langer door. Dan hebben we zodra ik thuiskom écht tijd voor elkaar. In het weekend gaan we naar stamkroeg De Roemer om saté te eten en speciaalbiertjes te drinken.”

Krista: „We hebben bewust geen kinderen, ik heb nooit die tikkende klok gevoeld. Daarbij komt dat ik vroeger kanker heb gehad, met chemotherapie en een beenmergtransplantatie. Het gevaar was aanwezig dat het na een zwangerschap met alle bijbehorende hormonen zou terugkomen.”

Ewout: „Ik had een kind wel leuk gevonden, maar ik heb liever een gezonde vrouw.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl.

    • Charlotte van ’t Wout