Stiekem toch wel erg leuk

Het festival verdeelt het land (en nrc.next) ieder jaar in voor- en tegenstanders. Twee redacteuren kruisen de pennen

Onze troef, heet zangeres Anouk nu. Het was een ‘zinderende ontknoping’ dinsdagavond in Malmö. Als tiende en laatste finalist waren ‘we’ door. Wij! Nederland! Door naar de finale! Van het Eurovisie Songfestival! ‘The Netherlands’ heeft overigens niemand de presentatrice horen zeggen, bij de eerste klanken van ‘the’ begonnen de tv-commentatoren en het publiek in de zaal al hard te joelen.

‘We’ bestaan alleen met grote gelegenheden waar Nederland iets betekent. Dus wél bij het WK Voetbal in Zuid-Afrika waar we de finale haalden, maar niet in 2012 toen we al in de eerste ronde van het EK eruit vlogen.

‘We’ hadden zeker geen ‘we’-gevoel tijdens het Eurovisie Songfestival. Niet dat ik me kan herinneren in elk geval. De laatste keer dat Nederland het festival won, was in 1975. Toen bestond ik nog niet. En de laatste keer dat we de finale behaalden, negen jaar geleden, bestond ik wel maar bij Re-union en Without you gaat geen enkele bel rinkelen.

Ik keek ook eigenlijk nooit. Zapte ik er langs, kreeg ik oorpijn of de slappe lach. Het songfestival was niet van ‘ons’, en zeker niet van mensen met goede smaak.

Dinsdagavond keek ik wel. Een vrij hysterische camera zoefde langs Oost-Europese reuzen en vrouwen in piepkleine dan wel steeds groter wordende jurken. Lampen flikkerden, van boven kwam superconfetti. Niets veranderd.

Anouk was een welkom rustpunt. Gelukkig, deze keer hoefde ik me nergens voor te schamen. Het was zelfs best een mooi liedje. Dat schreven buitenlandse media ook, dat ze onder de indruk waren van haar. Dat las ik dan weer de volgende ochtend in Nederlandse kranten. Ik betrapte mezelf erop zelfs als eerste te zoeken naar de berichtgeving over het songfestival.

Zaterdag heb ik een bruiloft, de finale kan ik niet zien. Nooit gedacht dat ik het een (klein beetje) jammer zou vinden om het songfestival te missen.

Maar goed, we gaan toch vast niet winnen. Denemarken maakt de meeste kans. Heb ik gelezen.