Luisteraars worden toeschouwers

Radiomaker Robbert van der Horst trekt met zijn zendwagen gevolgd door toeschouwers door de Boezem van Brakel.

ROBERT VAN DER HORST FORT POEDEROIJEN MAAKT RADIOWANDELINGEN FOTO COR DE KOCK COR DE KOCK

Radiogolven zijn onzichtbaar en het maken van radio is een onzichtbare werkzaamheid. Radiomaker Robbert van der Horst noemt zichzelf „schepper van vluchtige bouwwerken”. Vanuit zijn woonplaats op de Veluwe deed hij eens een oproep aan luisteraars. Niemand reageerde, er heerste volkomen radiostilte. „Dan bekruipt je de beklemmende gedachte dat niemand luistert, dat je in het holst van de nacht voor niets aan het uitzenden bent”, zegt Van der Horst. En: „De poëzie van radio maken is dat je de luisteraar niet ziet. De band tussen radiomaker en zender heeft iets magisch. Onzichtbaarheid is het sleutelwoord.”

Nu staat Van der Horst met zijn radiozender, gemonteerd op een paardenrijtuig, midden in de Boezem van Brakel aan de voet van Batterij Poederoijen. Ditmaal is hij zichtbaar voor alle toeschouwers, die als luisteraars getuige zijn van de uitzending. Hij vertelt verhalen over het landschap en over de inwoners van het rivierengebied, dat in eeuwige strijd met het water leefde. Onder de naam Radiobaken trekt hij met zijn zendwagen gevolgd door de toeschouwers dwars door de voormalige waterboezem van Maas naar Waal. De luisteraars stemmen hun transistorradio af op golflengte 106.0 FM. Zo vormt zich een slingerende stoet luisteraars over dijkjes, dijken, langs oude waterlopen. Verhalen brengen het verleden tot leven.

Behalve radiomaker noemt Van der Horst zich „radio-archeoloog”. Zijn kar bevat niet alleen de metershoge zendmast, ook heeft hij allerhande spullen verzameld die bij het rivierengebied horen. De kar is als een rijdende schatkist met monsters van verschillende zandsoorten en stenen uit het gebied, zelfs ouderwetse 45 toerenplaatjes die hij in de lokale kringloopwinkel aantrof. Een van zijn mooiste vondsten is een single met daarop voorgelezen het scheppingsverhaal. Dat past prachtig hier waar de Bijbel nog altijd oppermachtig is. Van der Horst laat het plaatje ouderwets kraken door tijdens het draaien van de single een gewicht erop te leggen, want zijn zendkar hobbelt en botst over die wirwar aan dijkjes. Van der Horst: „Ik ben begonnen als radiopiraat, nu heb ik een vergunning. Maar de romantiek van het stiekeme uitzenden is nog steeds het mooiste dat er is.”

Robbert van de Horst: Radiobaken. 17-19 en 24-26/5. Inl: radiobaken.nl