Iets te direct voor FC Groningen

De play-offs vormen voor coach Robert Maaskant de laatste klus in een roerig jaar FC Groningen. „Het is niet geworden wat we er van hadden gehoopt.”

David Texeira van FC Groningen (links) in duel met Andreas Bjelland van FC Twente Foto Hollandse Hoogte

Er hangt een groot portret van Robert Maaskant op het kantoor van Robert Maaskant. Cadeautje van de club, alvast voor zijn afscheid. „Ik heb tegen hem gezegd: als je dat ding maar wel meeneemt, ik wil dat hier niet hebben hangen als jij weg bent”, zegt algemeen directeur Hans Nijland van FC Groningen. Een grijnzende trainer Maaskant: „Ik zei: Hans, ik denk dat het juist goed is om hier een wakend oog te houden.”

Dat het duidelijk is: FC Groningen en Maaskant gaan in een goede verhouding uit elkaar. De verbintenis van een jaar wordt niet verlengd, zo werd in maart bekend. Het spel van de ploeg is eigenlijk het hele seizoen niet best geweest – „dat vindt hij zelf ook”, zegt Nijland. Al werd de doelstelling tot ieders verrassing gehaald: zevende in de eredivisie. Gisteravond verloor FC Groningen in de eigen Euroborg met 1-0 van FC Twente in de play-offs voor een plek in de voorronde van de Europa League. Zondag volgt de return.

In een seizoen waar de deze week 43 jaar geworden Frank de Boer zijn derde titel veroverde met Ajax, viel nauwelijks op dat zijn één jaar oudere collega Maaskant met een povere selectie sluipenderwijs naar de zevende plek opklom. De coach was vooral in beeld bij akkefietjes met scheidsrechters in een jaar waar respect voor de leiding thema was. En al in de eerste speelronde tegen FC Twente riep hij, voor de camera hoorbaar, dat zijn verdediger Emil Johansson „nog geen kut kan dekken”. Een flamboyante Schiedammer in het noorden, het zou blijven wringen. „We hebben hem aangetrokken om hier de kussens op te schudden”, zegt Nijland. Als opvolger van de eind vorig seizoen ontslagen Pieter Huistra moest Maaskant aanvallend en attractief voetbal brengen met een ploeg die vorig seizoen veertiende werd. Flair en bravoure in de Euroborg, het leek aan Maaskant besteed. „Alleen heeft hij af en toe het hele interieur opgeschud”, lacht Nijland.

Want met Maaskant, een imposante verschijning van 1 meter 95 met een vriendelijk gezicht, komt wel even iemand binnen. Nijland: „Hij is scherpzinnig, heeft veel humor en neemt geen blad voor de mond. Dat wisten we ook wel. We hebben hier intern harde discussies gehad, en dat is niet erg.” Is er spijt, nu Maaskant uiteindelijk nog zevende is geworden met FC Groningen? „Nee hoor. Ik denk dat hij ook toe is aan iets anders. En het is gewoon niet helemaal geworden wat we hadden gehoopt. We waren ook niet blij met hoe hij zich af en toe uitte”, zegt Nijland.

Neem deze week. Maaskant laakte FC Twente voor de constructie waarmee de club de KNVB-reglementen omzeilt. Michel Jansen is formeel de – gelicenseerde – trainer van FC Twente, maar Alfred Schreuder – zonder diploma – staat voor de groep. „Twente heeft lak aan de KNVB-reglementen”, zei Maaskant, die zelf dit seizoen twee keer wegens commentaar op de leiding naar de tribune werd gestuurd en in december weigerde om een aangescherpte gedragscode te ondertekenen.

Toch was Maaskant niet bij voorbaat bestemd als man voor één seizoen bij Groningen, ook al kreeg hij maar een contract voor één jaar. Nijland: „Dat is hier heel normaal. We hebben [oud-trainer] Ron Jans ook steeds contracten van een jaar gegeven. Acht keer in totaal. Je hebt altijd de intentie om voor langere tijd met elkaar in zee te gaan. Maar hij wist ook dat we hier met Erwin van de Looi iemand hebben die we op korte termijn de technische leiding wilden geven.” Dat gebeurt dus nu al. En wat Maaskant gaat doen? „Aandelen kopen”, grapt de 44-jarige coach.

Hij werd in 2011 Pools kampioen met Wisla Krakau, zijn belangrijkste wapenfeit. Maaskant begon na een bescheiden profcarrière al op zijn dertigste als hoofdtrainer en promoveerde meteen naar de eredivisie met het kleine RBC Roosendaal. Hij kreeg het stempel ‘kroonprins van het trainersgilde’. Hij viel op door zijn leeftijd en zijn oog voor de mentale kant van sport in een tijd dat voetbal nog techniek en tactiek was: stoere kerels, modder aan de poten.

Maar mental coaching, dat bleek aquarellen met de spelersgroep van RBC. De jonge trainer, zoon van voormalig NAC-coach Bob Maaskant, was vooruitstrevend in de begeleiding van zijn spelers en de media smulden ervan. „We hebben kostelijk gelachen om die verhalen”, zegt Henk-Maarten Chin, die met Maaskant het boek Mentale training en coaching in het voetbal schreef. „Zo’n onzin. Dat aquarellen was iets dat bij RBC elk jaar gebeurde, een activiteit van de sponsor. Dat wordt dan ineens gekoppeld aan mental coaching. Wij hielden het bij RBC juist heel praktisch, echt niet dat zweverige.”

Chin is nu zaakwaarnemer van onder meer de FC Groningen-spelers Leandro Bacuna en Virgil van Dijk. Bij Groningen komt hij Maaskantweer tegen, tien jaar na de samenwerking bij RBC. „Ik was hem een tijdje uit het oog verloren. Ik hoor van de jongens dat hij heel direct is, zo ken ik hem ook. Ik denk dat de beste karakterisering van Robert is: gewoon een hele goede trainer. Op het veld, als tacticus, en op het mentale vlak. Heel compleet.”