Het uitschakelmoment

Misschien moet je gewoon eerst even zeggen wat voor column je gaat schrijven.” Laurens Borst, zendermanager van Radio 1, valt me bij iedere vraag in de rede. Een machtig man. Hij gaat over veel, ook over de muziek, en sinds 1 maart rukken de plaatjes nogal op tussen het nieuws – vooral tijdens het Radi o 1 Journaal.

Ik vraag hem wat de logica is van meer muziek in een nieuwsprogramma, juist in de vroege ochtend, als mensen een nieuwszender volgens mij aanzetten om te horen of er nog nieuws is. „Weet je wat”, zegt Laurens Borst, „laten we dit gesprek maar een andere keer doen. Ja?”

Hij wil alleen verder praten als ik hém „niet de hele tijd in de rede val”. Dit betekent dat ik er niet meer tussenkom. Dus mopper ik vragen in stilte: waarom ook nog zulke stómme muziek? Waarom Sky Radio op Radio 1?

Laurens Borst („Ik heb het idee dat je naar iets toe wil”) continueert: „Dit is wat mensen willen.” Volgens een onderzoek onder de luisteraars van Sportzomer „waardeert” 80 procent „drie platen of meer” per uur.

Ik piep nu iets over visie, want daar houden managers van. Dus: wat is zijn „visie” op Radio 1?

„Dat de luisteraar niet de radio moet uitzetten vanwege de muziek”, zegt Borst. Dit noemt hij: „Het uitschakelmoment”. Een centrale muziekredactie kiest daarom niet-aanstootgevende muziek voor de hele zender.

Maar ik zet het Radio 1 Journaal sinds 1 maart juist voortdurend wél uit. Is er iets gruwelijk misgegaan? Of begrijp ik soms niets van muziek? Ik vroeg dit aan Maarten Slagboom, tot 2009 redacteur en muzieksamensteller bij het VPRO-radionieuwsprogramma De Ochtenden. Hij noemde de huidige muziek „computergestuurde brij”. Acceptabel in een hotellift, zei Slagboom, maar als je bij Frans Weekers opeens zo’n plaat opzet? „Dan slaat die oude meuk als een tang op een varken.” Aha.

„Dus”, vervolgt Laurens Borst, de zendermanager, onverstoorbaar: „Niets experimenteels of ruigs. Maar iets van Abba kan.” Filosoferend: „Al wordt steeds Abba wel weer saai.” Komen we bij het hoofdstuk „de journalistieke lat hoger leggen”. „Als je de journalistieke lat hoger legt”, zegt Borst, „dan schrap je sommige onderwerpen.” Nieuwsitems die net niet goed genoeg waren, bedoelt hij. Begrijpelijk.

„En daarvoor in de plaats draai je dan een plaatje.”

Ik vraag de zendermanager nu twee keer zijn antwoord te herhalen. Maar hij beweert het echt. Journalistieke kwaliteitsverhoging is: een slecht nieuwsitem vervangen door een plaatje.

Waarom niet door een béter nieuwsitem?

Deze vraag blijkt dan toch echt míjn uitschakelmoment. Laurens Borst hangt op. „Ik zou die column maar uitstellen”, zegt hij nog.

Alleen: ik heb hier geen plaatjes.

Margriet Oostveen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Arjen van Veelen.