Gekrulde voorzet en parfum

David Beckham kondigde gisteren zijn afscheid als voetballer aan. Hij werd naast echtgenote Victoria Adams ook een stijlicoon.

FILE - In this Nov. 17, 2003 file photo, soccer player David Beckham pauses during a signing session for his autobiography "My Side" held at a London bookstore. Beckham says he is retiring from soccer at the end of the season. The 38-year-old Beckham recently won a league title in a fourth country with Paris Saint-Germain. He has become a global superstar since starting his career at Manchester United. (AP Photo/Richard Lewis, FIle) AP

Zijn geur verdwijnt niet: zijn parfums blijven te koop. Gisteren kondigde David Beckham zijn afscheid als voetballer aan. Een mooie verschijning verlaat de velden. En daarmee de mooiste trap met het rechterbeen.

Parfum en voetbal, die combinatie was tot deze eeuw ondenkbaar. Een voetballer voetbalde en verspreidde geen luchtjes. Maar Beckham was anders Hij promoveerde voetbal naar een hogere sociale klasse. Vooral door zijn toedoen werd de sport modegevoelig. Zijn look doet er toe, of het nu om zijn kledingkeuze, tatoeages of haardracht gaat. Beckham is allereerst een stijlicoon, dan pas een voetballer.

Al mag hij nog niet in de schaduw van Lionel Messi staan, David Beckham kan natuurlijk aardig voetballen. Anders had hij het niet tot 115 interlands voor Engeland en talrijke prijzen gebracht. Zijn kracht school in zijn rechterbeen.

Vraag het Ruud van Nistelrooy, die als spits van Manchester United veel aan Beckham te danken heeft. Zijn gekrulde voorzetten, zijn effectvolle vrije trappen zijn niet te overtreffen.

Nu hij stopt, op 38-jarige leeftijd, heeft Beckham de voetbalwereld niet meer nodig. Hij heeft voor zichzelf een universum gecreëerd. Hij heeft meer aan merchandising dan aan voetballen verdiend. En aan de hand van echtgenote Victoria Adams, voormalige zangeres van de meidengroep Spice Girls, heeft hij zich ontpopt tot een celebrity, die het Britse prinselijk paar William en Kate tot zijn vriendenkring mag rekenen.

Het is geen toeval dat Beckham voetbalde in steden waar de happy few zich thuis voelen. Manchester, waar hij als voetballer groot is geworden, blijft de stad van de rode baksteen. Madrid, Milaan, Parijs en Los Angeles passen echt bij zijn levensstijl. Voor de clubs in die steden was het geen risico een voetballer die over zijn top was te contracteren. Alleen al door de verkoop van shirtjes met de naam Beckham werd de investering terugverdiend. Het maakte zelfs niet uit dat Beckham op de bank zat.

In feite was Beckham het voetbal de laatste tien jaar van zijn carrière al ontgroeid. Maar Beckham kon niet zonder het voetbal. Ondanks zijn talrijke zakelijke belangen en de daaraan verbonden verplichtingen bleef hij de liefhebber, het jongetje dat zo graag tegen een bal trapt.

Beckham huilde toen hij vorig jaar als dispensatiespeler werd gepasseerd voor de Olympische Spelen in Londen. Een afscheid van olympische allure in eigen land was hem niet gegund. Hij moest het doen met een rolletje tijdens de openingsceremonie.

Het wordt saai in de stadions, omdat Beckham gelijktijdig stopt met zijn ontdekker, trainer Alex Ferguson van Manchester United. Maar de herinnering aan de voetballer Beckham is zoet. Omdat die mooie, zachtaardige man met de fluwelen traptechniek het voetbal voorgoed heeft gemoderniseerd.