Coppola’s The Bling Ring is leuk, maar geen triomf

The Bling Ring van Coppola is leuk, maar geen triomf: terecht dat het ‘slechts’ het bijprogramma Un Certain Regard opent. Het draait over een bende door ‘lifestyle’ geobsedeerde tieners die in Hollywood inbrak bij celebrities.

Van rechts naar links: actrices Emma Watson en Claire Julien, regisseur Sofia Coppola en actrice Taissa Farmiga bij een fotosessie op het filmfestival in Cannes.

Blingbling is tot zover het thema van Cannes, als dat het niet altijd al was. The Great Gatsby als opening, The Bling Ring van Sofia Coppola gisteren, en Behind the Candelabra komt eraan, Soderberghs film over de bizarre relatie van glitterkoning Liberace met zijn prinsje Scott Thorson.

The Bling Ring van Coppola is leuk, maar geen triomf: terecht dat het ‘slechts’ het bijprogramma Un Certain Regard opent. Het draait over een bende door ‘lifestyle’ geobsedeerde tieners die in Hollywood inbrak bij celebrities: TMZ en Perez Hilton wisten wanneer zij niet thuis waren. Ze stalen zo’n drie miljoen dollar aan schoenen, tassen, juwelen, Rolexen bij elkaar.

Maar, vertelde Emma Watson, die de show steelt, gisteren: het ging niet om stelen, maar om een rollenspel. De kids wilden Paris Hilton zijn. Of Emma Watson, zou je denken, zelf ook zo’n merktutje. Enfin, het blijkt armzalig imitatie. Dansen, stelen, gillen, snuiven, texten, dansen, stelen, snuiven, zuipen, Facebooken - meer kan de Bling Ring niet verzinnen in zijn vrije tijd.

Slachtoffer Paris Hilton liet Sofia Coppola in haar hilarisch stijlloze huis filmen, vertelde ze vandaag. De Bling Ring heeft haar beroofd, al weet ik niet of ze dat, zoals in de film, vijfmaal deden zonder dat Paris het ooit merkte (teveel spullen en shit). Maar haar huis hangt kennelijk wel echt vol foto’s, schilderijen en tijdschriftencovers van haarzelf. Heel zielig. Alleen die kussens met haar afbeelding, die had Sofia Coppola er zelf neer gelegd.

Narcisme, een vreselijke ziekte. Enfin, fijne soundtrack, vermakelijke, maar wat monotome film over de jeugd van tegenwoordig, die sinds het eind van de geschiedenis geen ideologie meer heeft naast materieel succes, en wiens opstandigheid zich dus automatisch omzet in plunderen - of het nu in Hollywood, de banlieus of Londen is. Treurig, maar er is bijna geen plaats op aarde waar zo’n moraal holler klinkt dan blinblinghoofdstad Cannes.

    • Coen van Zwol