Pianist Hannes Minnaar mag meer vrijheid nemen

Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Herbert Blomstedt. Hannes Minnaar, piano. 15/5 Concertgebouw A’dam. Herh. 16/5. Radio 4: 2/6 14u.

Het geeft je carrière een boost, als je de derde prijs wint op het prestigieuze Koningin Elisabethconcours. Maar hoe hectisch het leven van pianist Hannes Minnaar (28) sinds 2010 ook werd, de echte internationale doorbraak moet nog komen. Hij geeft concerten in kerken en zaaltjes van Venlo tot Oldeberkoop, en is de drijvende kracht achter het geleidelijk opklimmende Van Baerle Trio. Het imago van brave Zeeuw moet Minnaar nog zien af te schudden.

Woensdag volgde een nieuwe mijlpaal: een geslaagd debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest, en dan ook nog met het overbekende Vierde pianoconcert van Beethoven. Minnaar bleef bescheiden. Geen excentrieke frasen of krachtpatserij, wél poëtische weemoed in het Andante. In het Rondo lichtte hij zijn linkerhand speels uit en vond hij tegendraadse accenten.

Als Minnaar die muzikale vrijheden nog meer durft op te zoeken, ligt een interessante solocarrière in het verschiet. Niet dat de log begeleidende dirigent Herbert Blomstedt hem veel vrijheid gaf. Na Minnaars subtiele openingssolo zakte het orkesttempo al meteen in.

Vergelijkbare regieproblemen kende Carl Nielsens Vijfde symfonie, waar de zorgvuldig als ketting gecomponeerde muziek soms klonk als een zak losse munten. Aangrijpend waren niettemin de vreeswekkende climaxen en kostbare solo’s (klarinetten, kleine trom). Volgende week dirigeert Blomstedt hetzelfde werk bij de Berliner Philharmoniker. Daar treft hij wellicht een nog glorieuzer en assertiever strijkerscorps, maar in tederheid zijn de Amsterdamse strijkers niet te overtreffen.