EO op de tweesprong

Ze heeft de illusie opgegeven ooit nog een nacht zonder pijn te zijn. In een verlaten Scheveningse strandtent praat Tweede Kamerlid Fleur Agema (PVV) niet voor het eerst over haar ziekte, multiple sclerose, maar wel buitengewoon eerlijk en uitgebreid. Dat is ook de verdienste van de interviewer en samensteller van De kist (EO), Kefah Allush.

Hij weet in die lateavondgesprekken over de dood altijd een prettige, open toon te vinden, die politici en andere BN’ers meestal doet ontdooien. Agema bekent in de politiek hard te kunnen zijn, maar in privézaken naar harmonie te streven: „Zonder al die pijn zou ik veel harder zijn geweest, dan was ik niet zo’n watje.”

Bijna en passant ontlokt Allush de politica ook uitspraken over het permanent voorbereid zijn op de dood van haarzelf en haar „beste vriend” Geert Wilders. En dat ze na zes jaar alleen te zijn geweest een nieuwe liefde ontmoette in Hongkong.

Met geloof en spiritualiteit heeft dit human interestgesprek hooguit nog zijdelings te maken. Dat geldt iets minder voor de conversaties van Tijs van den Brink op de late zondagavond in Adieu God? De vraag is expliciet naar de ontwikkeling van het geloof van de hoofdpersoon, of het gebrek daaraan, maar ook die interviews zijn voor EO-begrippen nogal open en ontvankelijk voor de gedachtewereld van andersdenkenden. Boris van der Ham, voorzitter van het Humanistisch Verbond, vertelde zondag als kind een religieuze periode te hebben doorgemaakt. De impliciete conclusie dat je over de behoefte aan God heen kunt groeien, werd nauwelijks tegengesproken.

Bravo dus voor Allush en Van den Brink, die met behoud van identiteit de EO door deze programma’s een betere reputatie bezorgen. Aansluitend kun je op zondag zien hoe het vroeger ging, als Andries nogal sturend en pompeus missionarissen en evangelisch bevlogen kunstenaressen ondervraagt.

Toch is dat de kant die EO-directeur Arjan Lock weer op wil. Deze week zei hij in het evangelische maandblad De uitdaging: „Ik ben trots op Dit is de Dag en Knevel & Van den Brink. Maar ze kunnen meer onderscheidend karakter krijgen. Dat kan door meer gasten met een eigen verhaal aan het woord te laten, door thema’s aan te snijden over ethiek of ons geloof en door meer diepgang in het gesprek met gasten te brengen.”

Het radioprogramma Dit is de dag (met Van den Brink en Elsbeth Gruteke) is juist zo prettig omdat het weinig stokpaardjes berijdt. Die moeten misschien nu weer van stal komen.