Gevangenis als danslokaal

Tango libre. Regie: Frédéric Fonteyne. Met: François Damiens.***

Een stel woest uitziende Argentijnse gevangenen staat tegenover elkaar. Ze worden omringd door andere gevangenen en toegesnelde gevangenbewaarders. Het ziet er dreigend uit. Als dit maar goed gaat. Opeens pakken ze elkaar vast en beginnen ze een tango te dansen. Eerst kijken de medegevangenen nog meewarig toe, maar al snel worden ze meegesleept door de intensiteit van de dans.

Dit is de schitterende sleutelscène uit de Waalse film Tango libre, de vierde film van Frédéric Fonteyne (Une liaison pornographique, 1999). Het is jammer dat magie die uit deze scène spreekt, een boeiende botsing van gevangenis- en dansfilm, in de rest van de vertelling ver te zoeken is. Het verhaal draait om drie mannen – twee gevangenen en een sukkelige bewaker – die allemaal iets te maken hebben met de mysterieuze Alice. Maar hun verhaal is stukken minder boeiend dan die geweldige tango.