De Champions League van film

Het filmfestival van Cannes opent vanavond met The Great Gatsby, de film is vanaf morgen ook in de Nederlandse bioscopen te zien. Welke hoogtepunten zijn er nog meer te verwachten op het belangrijkste filmfestival ter wereld?

Only Lovers Left Alive

Jim Jarmusch

Een vampierfilm? Jim Jarmusch, ook u? Gezien Jarmusch’ voorkeur voor slaapwandelhelden verwacht je toch eerder een zombiefilm. Hoe dan ook: een interessante mislukking is het minste wat je mag verwachten in dit verhaal over een eeuwenoud echtpaar bloedzuigende nachtvlinders.

Borgman

Alex van Warmerdam

Op je zestigste debuteren in de hoofdklasse van de wereldfilm. Wat maakt dit filmsprookje nog iets beter dan zijn voorgangers? Geen scènes om de scène, zegt Van Warmerdam; alles in dienst van het verhaal. Dat is luguber: een bourgeoisdame laat de zwerver Camiel Borgman in haar villa, en daarna sneuvelen de inwoners daar één voor één.

La Grande Bellezza

Paolo Sorrentino

De Italiaanse stilist polariseerde twee jaar geleden Cannes met Sean Penn als lispelende gothrocker in This Must Be the Place. De trailer van La Grande Bellezza, met een melancholieke held in het hart van de orgie, herinnert eerder aan Il Divo, al was het maar door de terugkeer van zijn oude muze Toni Servillo. Een pensioengerechtigde societyjournalist, die op 26-jarige leeftijd in Rome arriveerde (net als Fellini!), kijkt droevig terug op zijn leven. La Dolce Vita 2?

Jimmy P

(Psychotherapy of a Plains Indian)

Arnaud Desplechin

Je moet even gaan zitten voor zijn portretten van disfunctionele gezinnen – zie Un conte de Noël. Maar dan leer je echte, complexe mensen kennen. In Desplechins eerste Amerikaanse film speelt zijn vaste hoofdrolspeler, Matthieu Almaric, ditmaal een psychotherapeut die na de Tweede Wereldoorlog een getraumatiseerde Indiaanse veteraan (Benicio del Toro) onderhanden neemt.

The Bling Ring

Sofia Coppola

Gebaseerd op een jeugdbende in Hollywood die inbrak bij beroemdheden om designkleding en schoeisel te bemachtigen. Het feit dat de winnares van de Gouden Leeuw in Venetië (Somewhere, 2010) slechts de ‘tweede competitie’ Un Certain Regard opent, stemt tot nadenken. Al is ook dat gewoon een heel sterke competitie.

Nebraska

Alexander Payne

About Schmidt, Sideways, The Descendants, Election: Alexander Payne maakt erg goede tragikomedies, en soms voortreffelijke. Waar Nebraska onder valt? Payne ziet af van grote sterren in deze roadmovie over een gesloten, dronken vader en zijn zoon die stranden in Nebraska, waar pa nog wat oude rekeningen heeft te vereffenen. Geen trailer, geen idee; maar Payne prikt doorgaans hartverwarmend vilein het zelfbedrog door waarin zijn helden zijn vastgelopen.

Inside Llewyn Davis

Joel en Ethan Coen

Folk, Greenwich Village, begin jaren zestig: een film die Joel en Ethan Coen wel moesten maken. Joodse stadsjongens als Bob Dylan die hun Amerikaanse identiteit bevestigden door volksliedjes van rednecks, slaven en keuterboertjes ten gehore te brengen met fanatiek vertoon van authenticiteit. Gebaseerd op de vrolijk cynische terugblik The Mayor of MacDougall Street van folkheld Dave Van Ronk.

Venus in Furs

Roman Polanski

Een actrice doet alles om een regisseur over te halen haar te casten. Gebaseerd op een toneelstuk, en wat dan nog? Polanski is de grootmeester van de kleine ruimte en de claustrofobie; zie ook de ondergewaardeerde voorganger Carnage.

Only God Forgives

Nicolas Winding Refn

Deense testosteronliefhebber ging met zijn muze Ryan Gosling naar Bangkok. Dus dat levert opnieuw zo’n zwijgzame, monochrome en existentialistische misdaadfilm als Drive op, met zoemende syntipop en flitsen van extreem geweld? Hopelijk wel.

Le Passé

Asghar Farhadi

Na het succes van A Separation ligt de Iraniër opnieuw in een scheiding. En ditmaal niet onder de Iraanse wet, maar de Franse. Nu laat een Iraniër zijn Franse vrouw en kind achter, en blijkt onaangenaam getroffen als zij bij terugkeer een nieuwe minnaar heeft.