Dansen op Saturnus

Marcos Hernandez’ vader is uit Mexico vertrokken om in de VS geld te verdienen voor de verzorging van Marcos’ broer, die een nierziekte heeft. Hij heeft nooit meer van zich laten horen.

The Mexican Wave is een aangrijpende documentaire van het Australische Dateline SBS over illegale immigratie in het zuiden van de VS. In Arizona alleen al zijn volgens Dateline de laatste tien jaar duizend mensen per dag gepakt terwijl ze illegaal de grens overstaken. Een onbekend aantal komt om in de hitte van de woestijn. Jaarlijks worden meer dan 200 mensen als vermist opgegeven en dit aantal neemt toe.

Marcos’ zoektocht naar zijn vader wordt afgewisseld door beelden van lijkschouwingen, met lichamen van ‘border crossers’ in allerlei stadia van ontbinding. Bijvoorbeeld het gebeente van een moeder en haar ongeveer 13-jarige dochter. Zij blijven ongeïdentificeerd.

Een schizoaffectieve stoornis heeft z’n interessante kanten. Dat is de boodschap van Caldera, een surrealistische animatie van tien minuten. Jong meisje gooit haar medicijnen weg en geeft zich over aan hallucinaties, die haar duidelijk geen angst inboezemen. Regisseur Evan Viera maakte de film ter ere van zijn vader, die aan een dergelijke aandoening leed. „In periodes van waanzin heeft mijn vader gedanst op de ringen van Saturnus, gesproken met engelen en is hij ook op de vlucht geslagen voor zijn demonen. Hij heeft een fantastisch én spookachtig leven gehad, dat onzichtbaar was voor de meesten van ons.”

Volgens Viera wordt bij zo’n stoornis te snel naar de medicamenten gegrepen. Caldera heeft in 2012 op verschillende festivals prijzen gewonnen en staat sinds kort op de videosite Vimeo.com.

Een Russische spion wordt teruggeroepen van zijn pensioen voor een belangrijke taak. Een Amerikaanse pizzakoerier is in het bezit gekomen van een geheim muntje met een gevaarlijke zender – een vergeten wapen uit de Koude Oorlog – en heeft dat per ongeluk geactiveerd. De spion zet het ene stoffige James Bond-achtige wapen na het andere in om zijn doel te bereiken. Hij faalt keer op keer, terwijl de pizzabezorger nietsvermoedend zijn werk doet.

Spy vs. guy is een geslaagde persiflage, mede dankzij de locaties (in Nashville, nota bene), de clichémuziek en de perfecte casting. Het is eigenlijk een demonstratieproject van software voor videobewerking maar daar heb je als kijker gelukkig geen last van.