Tegenspel van een stofzuiger

We maken er wat van, door Yora Rienstra. Gezien: 11/5 in Stadsschouwburg, Utrecht. Tournee t/m 2/6 en volgend seizoen. Inl. humstu.nl

Yora Rienstra kan een droogkomisch mimenummer met een stofzuiger spelen, en met een plumeau. Later blijkt de stofzuiger zelfs tegenspel te kunnen bieden. Ook kan Rienstra tere en minder tere kleinkunstliedjes schrijven en zingen. Ze heeft een clowneske mimiek en een lang lijf dat zich in lenige bochten kan wringen. En typetjes spelen gaat haar eveneens goed af.

Dat is veel. Maar toen ze – na haar zege op het Amsterdams Kleinkunstfestival van 2009 – met haar eerste soloprogramma kwam, bleek Yora Rienstra nog niet precies te weten wat ze met al die talenten zou doen. Het resultaat was toen een verbrokkeld programma met ietwat stuurloze conferences en liedjes die het aanhoren waard waren.

Haar tweede, het door Jessica Borst geregisseerde We maken er wat van, is vergelijkbaar van opzet. Zodra er een nieuw scènetje begint, is er zelfs een nieuwe lichtstand. Maar door een paar kleine, terugkerende grapjes ontstaat er allengs toch iets meer eenheid dan die vorige keer. Zo lijkt alles met alles te maken krijgen: het uitgesponnen relaas over liedjes met vrouwennamen in de titels en haar eigen parodistische lied met een mannennaam, de mime, de korte observaties over een alledaags bestaan en de twee monoloogjes over een liefdesleven die zachtjes schrijnend met elkaar spiegelen.

Overdadig is ze soms wel, in haar expressie en in de slapstickachtige mouvementen die haar woorden illusteren. Zodra ze een verhaal met minder opsmuk vertelt, maakt dat meer indruk. Zulke momenten zijn nu nog te zeldzaam.