Met de jurypunten komt het wel goed, nu de televoters nog

Anouk trad gisteren in Malmö op voor de vakjury van het festival. Het was een eenzame performance met ingetogen kleding en een zuivere stem.

Of zangeres Anouk het hier in Malmö wel leuk vindt, kwam een commentator van de Sloveense televisie eens voorzichtig informeren. Hij koos zijn woorden zorgvuldig: of deze Nederlandse kandidate het Songfestival wel ‘begrijpt’?

Dat Anouk op het Eurovisie Songfestival haar eigen pad volgt, begint op te vallen. Haar low profile-insteek – geen contact met in Malmö aanwezige media, op de verplichte persconferentie na, en geen feestjes – staat haaks op de uitbundige insteek van andere deelnemers die zich overal laten fotograferen.

Vanavond zingt Anouk voor een plek in de finale zaterdag. Ze spaart haar stem door nauwelijks te praten, zoals ze voor haar concerten altijd doet. Daarnaast herstelt ze nog van de „weinig rock ’n roll”-bowlingblessure die ze in het weekend opliep op een avondje uit met haar delegatie. Een filmpje op Facebook toont haar letterlijk gevloerd.

Gistermiddag waren in de Mälmo Arena de ‘dress rehearsal’ – de generale repetitie, en belangrijker: de halve finale voor de vakjury. Het oordeel van de juryleden, geselecteerd in alle 39 deelnemende landen, levert 50 procent op van de puntentelling. De andere helft komt vanavond bij de live uitgezonden halve finale van de Europese televoters. Bij de halve finale gaan er tien kandidaten door van de zestien. Donderdag is de tweede halve finale.

Anouks optreden gisteravond voor de vakjury was zuiver gezongen en invoelbaar, al blijft haar lichaamshouding wat onbeholpen. Achter de microfoonstandaard helemaal vooraan het immense podium verroert de zangeres zich nauwelijks, de benen gesloten, de armen langs het lichaam, heel af en toe de handen openend. Een wat eenzame performance, puur op stemkracht – what you see is what you get – met tamelijk ver achter haar drie achtergrondvocalisten, en een minstens zo ingetogen kledingkeuze.

Met de jurypunten komt het naar verwachting wel goed voor Anouk en haar bedwelmende melodie. Spannender is het televoten. Sensationeler vinden kijkers wellicht de Deense blootvoetse lieveling Emmelie de Forrest bij wie het vuur regent. Of de hitte bij Moldavië waar de zangeres zélf haast vlam lijkt te vatten.

Maar het Eurovisie-stemmen is natuurlijk ook altijd een politiek vriendenspel geweest. Kijkend naar deze eerste halve finale zit Nederland in een poule met vier Westerse landen: Ierland, België, Oostenrijk, Denemarken. Daarnaast zijn er veel Oost-Europese landen, zoals Kroatië, Servië, Moldavië, Rusland, Wit-Rusland en Oekraïne, die elkaar veel punten zullen toebedelen. Er wordt hier ook gesproken van zogenaamde ‘fearvotes’ – grootmacht Rusland zal altijd stemmen krijgen. Al heeft het land nu echt wel een aardig verbroederende retro-inzending met Dina Garipova. En waren er de laatste vijf jaar drie West-Europese winnaars.

Ondertussen is Malmö (300.000 inwoners) ondergedompeld in het Eurovisie Songfestival, met een festivaldorp voor concerten, karaoke van songfestivalhits en feesten. Geen straathoek zonder vlaggen met de ‘We Are One’-slogan’ dat met de talloze vlinderafbeeldingen refereert aan het ‘butterfly-effect’ – hoe kleine zaken grote gevolgen kunnen hebben. In dit geval de culturele vrolijkheid van het muziekevent dat in meer dan vijftig landen wordt uitgezonden. Tot in Australië.