Relaas over identiteit en vrijheid

Garry Davis. De droom van een wereldburger door Ro Theater en Frascati Producties. Idee en spel: Marjolijn van Heemstra. Gezien: 10/5 Ro Theater, Rotterdam. Tournee t/m 26/5. Inl: rotheater.nl

In goud-glitterend kostuum, met vinnige kopspijkers onder de gouden schoenen, staat Marjolijn van Heemstra tussen roodfluwelen theatergordijnen in de voorstelling Garry Davis. De droom van een wereldburger. Ze lijkt een ster uit een musical met glamour, rook, zeepbellen. Maar het is anders: Van Heemstra heeft een missie. Ze wil het gedachtengoed van Garry Davis uitdragen, de eerste wereldburger. De nu 91-jarige Davis leeft als ongewenste vreemdeling in Amerika. Een tragisch lot voor iemand die zijn leven lang streed voor grootse idealen als wereldvrede, wereldburgerschap.

Van Heemstra zocht hem op in Amerika met als doel over Davis’ leven en werk politiek-documentair theater te maken. En vooral geen musical, hoewel Davis zelf ooit Broadway-aspiraties had. In de vernuftige regie van Jetse Batelaan komen idealisme en engagement, zware thema’s en glanzende zeepbellen prachtig samen. Van Heemstra heeft een vertellende, zoekende manier van acteren, soms net te veel doortrokken van gelijkhebberige zendingsdrang.

Ze verhaalt over een Libanese theatermaakster die Nederland niet mag bezoeken, zelfs niet als Van Heemstra garant staat. De grens is dicht voor haar. En voor tienduizenden anderen. De gesloten grens is een mooi, symbolisch beginpunt van een relaas over identiteit en vrijheid. Van Heemstra zet in haar performance volop theatrale kracht in om het cerebrale karakter te doorbreken. Haar speelstijl is die van de drang tot overtuigen; dat doet ze in een verrassende combinatie van naïviteit en betrokkenheid.