'Ik doe wel vaak boodschappen'

Naam: Emin Ates (62)

Beroep: directeur van Ricoh, maker van printers, kopieermachines en fototoestellen

Burgerlijke staat: getrouwd met Mirjam Ates (62), twee kinderen (36 en 30)

In 1973 kwam ik uit Istanbul naar Nederland, voor een stage bij de PTT. Daar hoorde ik dat mannen zich schaamden als hun vrouw werkte, omdat iedereen dan zou denken dat híj niet genoeg verdiende. Ik had niet verwacht dat mensen in Nederland zo zouden denken. Ik ben in Turkije grootgebracht met: je werkt wel of je werkt niet. Maar je gaat daar niet over oordelen.

Ik verdien meer dan mijn vrouw, maar zij maakt meer uren dan ik. Daarnaast zorgt ze er ook voor dat het huis er goed uitziet. Dus eerlijk verdeeld is het niet. Ik doe wel vaak de boodschappen, op de terugweg van mijn werk in Amstelveen. Dat vind ik niet erg. Ik krijg altijd wel commentaar dat ik meer meeneem dan op het lijstje stond.

Toen ik mijn vrouw ontmoette, in 1975, werkte zij als maatschappelijk werkster. Op het moment dat ons eerste kind werd geboren, is zij daarmee gestopt. Dat was niet makkelijk, want wij hadden niet veel geld. Maar wij hadden geen familie in de buurt die op onze kinderen kon passen, zoals in Turkije gebruikelijk is, en ik vond het een nobele wens van mijn vrouw om thuis te blijven. Zij nam zowel de moeder- als de vaderrol op zich, aangezien ik voor mijn werk veel reisde. Toen de kinderen wat ouder waren, werd mijn vrouw sociaal actief en van het een kwam het ander; ze kwam in de gemeenteraad en is nu alweer jaren wethouder in Zoeterwoude, waar we wonen.”