denken@nrc.nl

Allebei werken is alleen mogelijk met flexibiliteit

zegt Saskia Knoop uit Utrecht

Zelf ben ik financieel onafhankelijk van mijn man en we hebben twee kinderen. De redenatie van Bussemaker kan ik volgen. De maatschappij moet echter fundamenteel veranderen wil het mogelijk worden om als gezin niet te focussen op de carrière van óf de vader, óf de moeder. Allebei werken is alleen mogelijk met veel flexibiliteit vanuit de werkgever, improvisatietalent van ouders (en hun naaste omgeving!) en het geluk van gezonde kinderen. Maar flexibiliteit is bij veel beroepen niet eenvoudig toepasbaar. Daarom moeten we af van de vaste kaders en werktijden.

Minister, ik wil niet harder werken!

zegt Zairah Khan uit Den Haag

In 1950 werkte de man gemiddeld 5 dagen per week, anno 2013 werken gezinnen gezamenlijk 8-10 dagen per week. Vooral met kinderen is van één inkomen rondkomen tegenwoordig noodzaak of luxe. Was het in 1970 nog hip een tijdje huisman of -vrouw te zijn, tegenwoordig moeten we eerst op carrièrevlak ‘pieken’ en een vast contract in de wacht slepen om vervolgens een dure hypotheek af te sluiten. We verkeren continu in een tijdscrisis terwijl ons geld steeds minder waard wordt. En nu gaat de minister ook nog leuk roepen dat vrouwen zich drukken. Laten we ons vooral niet te makkelijk voor iemand zijn ‘emancipatie’ karretje spannen, want waar het om gaat is dat we nog meer geld moeten verdienen om het begrotingsgat te dichten. Tijd om te praten over gezonde groei en beter leven, ook voor mannen.

Moeders mogen kiezen

vindt Evi van der Zee uit Dinteloord

Deze financieel onafhankelijke, werkende mama van twee kinderen en PhD-student (niet gefinancierd door de overheid) is verbaasd over de nota over emancipatie. De uitspraken komen van een mevrouw die zich een fulltime nanny, kok en wat al nog meer kan veroorloven. Het, in uw ogen, plebs zal het namelijk toch echt moeten doen met slecht opgeleide, ongemotiveerde, veel te jonge opvangsleidsters die werkzaam zijn in veel te dure kinderopvangorganisaties. Sommige moeders kiezen er dus liever voor om de kinderen zelf op te voeden met financiële afhankelijkheid tot gevolg. Kinderen emotioneel verwaarlozen, leidt volgens u tot emancipatie?