'De muziek tilt me naar een hoger plan'

Violiste Liza Ferschtman (1979) speelde dit weekeinde in het Muziekgebouw aan ‘t IJ de Sonates en partita’s voor solo viool van J.S. Bach.

Liza Ferschtman Photo: Marco Borggreve

„Van tevoren dacht ik: waar ben ik in godsnaam aan begonnen? Ik ben altijd met Bach bezig, ik speel elke dag wel iets van hem, maar ik had gerust een jaar volledig vrijaf kunnen nemen om me in deze werken te verdiepen. De keuzes zijn oneindig, stilistisch en interpretatief. Maar na alle studie en voorbereiding kun je die keuzes toch alleen maken op het moment zelf, anders sta je je eigen opdrachtjes uit te voeren. Als je dat toelaat, ontstaat er veel vrijheid. Nu ik de smaak te pakken heb, ga ik dit zeker nog een keer doen – ook alle werken op één avond.

„Bach is de allergrootste, al blijft zijn genie een mysterie. Deze stukken zijn na driehonderd jaar nog altijd geweldig moeilijk om te spelen, bijvoorbeeld door de wijze waarop in de fuga’s een vierstemmig koor wordt gesuggereerd – met spierballenvertoon kom je er niet, als je niet uitkijkt wordt het gekras. Ook is het heel retorische muziek, ik sta als een soort prediker op het podium en vertel een verhaal. Ik kan me achter niemand verschuilen. Die naaktheid is eng, maar de muziek tilt me naar een hoger plan.”

„Ik eindigde met de Chaconne, het emotionele hart van de zes werken. Het was vreemd om na afloop het uitbundige applaus in mijn eentje in ontvangst te nemen; op een gegeven moment heb ik de bladmuziek omgedraaid, de noten naar het publiek, want eigenlijk klapten ze voor Bach.”

Van 22/5 tot 24/5 speelt Liza Ferschtman in het Muziekgebouw aan 't IJ met het Combattimento Consort Amsterdam vioolconcerten van de gebroeders Haydn. Inl: www.muziekgebouw.nl