Cocaïne verboden gespreksthema

De voor cocaïnesmokkel veroordeelde sprinter Brian Mariano maakte in Lisse zijn rentree. Maar de bondscoach waakte over zijn uitspraken.

Brian Mariano: „Ik voel me al een stuk rustiger, heb minder stress.” Foto Robin Utrecht

Met bondscoach Wigert Thunnissen in de rol van het bemoeizuchtige Koot & Bie-typetje wethouder Hekking stond sprinter Brian Mariano na afloop van de Ter Specke Bokaal in Lisse de pers te woord. Om in te grijpen zodra er naar Mariano’s veroordeling voor cocaïnesmokkel zou worden geïnformeerd. De bondscoach wilde dat alleen sportgerelateerde vragen werden gesteld. Maar daarin waren de vele verslaggevers nu net niet geïnteresseerd.

Thunnissen had vooraf al gewaarschuwd: „Brian zit er niet op te wachten om over zijn strafzaak te vertellen. Als de vragen niet over sport gaan, worden jullie bruut onderbroken.” Zo gebeurde, tot tweemaal toe. Op de vraag of de gevangenisstraf van een half jaar niet door zijn hoofd spookt, antwoordde Thunnissen: „Brian heeft geen tijd daarover te denken.” De vraag of de cocaïne op vliegveld Hato op Curaçao in zijn oranje olympische koffer van sportkoepel NOC*NSF werd aangetroffen, kapte Thunnissen af. En Mariano? Die stond erbij en keek er naar.

Het deed potsierlijk aan een bondscoach als bodyguard te zien optreden. Alsof de 28-jarige Mariano niet volwassen genoeg is zelf zijn verhaal te doen. Want zo ingewikkeld ligt zijn strafzaak niet. Eind december werd 720 gram cocaïne (straatwaarde: 35.000 euro) in zijn koffer aangetroffen. Mariano ontkent dat hij ervan wist. De cocaïne is volgens hem door anderen in zijn koffer gestopt. De rechter accepteerde die uitleg niet en veroordeelde de sprinter, die als startloper deel uitmaakte van de estafetteploeg die vorig jaar Europees kampioen werd en als zesde eindigde op de Olympische Spelen, tot een gevangenisstraf van een half jaar. Wegens cellentekort op Curaçao wacht Mariano op zijn detentie.

Churandy Martina, sinds de Spelen in Londen de beroemdste Nederlandse sprinter, reageert minder terughoudend op de cocaïnezaak van zijn vriend Mariano. „Het kan iedereen overkomen die zijn koffer niet goed afsluit. Nee, ik ken die angst niet. Ik kom weinig op Curaçao. Ik woon in Florida en vlieg doorgaans vandaar naar Nederland.”

Martina, die als steunbetuiging voor Mariano aan de Ter Specke Bokaal deelnam, heeft zich ingespannen om zijn kameraad uit de gevangenis te houden. De altijd blije sprinter heeft de rechter een brief geschreven waarin hij Mariano, die geen strafblad had, als een rechtschapen jongen afschilderde. „Ik heb dat op verzoek van Brian gedaan. Niet om hem vrij te pleiten, maar om aan te geven wat voor jongen hij is. We kennen elkaar al van jongs af aan.”

In afwachting van zijn straf traint Mariano bij Thunnissen op het nationale sportcentrum Papendal. De bondscoach heeft hem opgepikt toen hij vernam dat de aangeslagen sprinter zich ‘ergens ver weg’ in Nederland verscholen hield. Thunnissen: „Het is mijn verantwoordelijkheid dat sprinters van het nationale team onder de pannen zijn. We kunnen Brian wel in de ‘koelkast’ zetten tot hij moet zitten, maar dan wordt hij extra gestraft. Dat lijkt me lariekoek. Hij heeft een civiele straf, geen sportstraf, dus waarom zou hij zijn sport niet mogen uitoefenen? Dat hij op een plek in de gevangenis moet wachten is niet zijn probleem.”

Sinds twee maanden is Mariano intern op Papendal. Naar volle tevredenheid van Thunnissen, die zegt dat „hij lekker traint en goede dingen laat zien”. Ook Mariano heeft het naar zijn zin. „Ik voel me al een stuk rustiger, heb minder stress. Dat wachten is vervelend. Maar mijn geloof in God houdt me op de been. Ik was blij dat Wigert belde en zei: ‘We gaan ons best voor je doen.’ Ja, ik heb gevreesd voor mijn loopbaan. De periode na mijn aanhouding voelde ik me allerminst lekker. Ik was kapot en triest. Ik probeerde te trainen, maar dat lukte niet.”

Zo lang een telefoontje van de Curaçaose justitie uitblijft leidt Mariano in Nederland het leven van een topatleet, met inbegrip van deelname aan wedstrijden. Als alles gaat zoals Mariano wil, start hij in augustus op de WK atletiek in Moskou. Kan dat zo maar? Volgens Willem van de Worp, interim technisch directeur van de Atletiekunie, is er geen beletsel. „Omdat hij niet op gebruik van of handel in cocaïne is betrapt. Dus mag hij in wedstrijden uitkomen. Als Atletiekunie zien wij geen reden hem uit te sluiten. Nee, ook moreel niet. Wij gaan niet over morele zaken.”

Maar er is nog wel een ander puntje. Als Mariano voor de WK wordt verordonneerd zijn straf uit te zitten, dan raakt hij zijn A-status kwijt en mist hij de maandelijkse inkomsten van NOC*NSF. Op de WK kan hij zijn A-status met een jaar verlengen.

O ja, Mariano liep ook nog in Lisse. Voor het eerst na zijn cocaïnezaak. Als lid van de club Rotterdam Atletiek werd hij, met onder anderen Martina, Nederlands estafettekampioen op de 4x100 meter. De 150 meter ging wat minder. Hij werd derde in een van de vier heats. Maar dat deed er niet toe. Mariano is terug op de atletiekbaan, dát telt.