‘Thuiswerk was met vijf kinderen het meest geschikt’

Marjanke de Bruijn is beeldend kunstenaar en heeft haar eigen atelier. „Het gaat altijd door, ook ’s nachts.”

‘Heel naïef in de kunst gestapt’

Marjanke: „Ik heb jaren op het toneel gestaan met kleine gezelschappen. Elke avond met een busje door het land, zelf decors opbouwen, dat is niet met kinderen te combineren. Ik ben pas gestopt met spelen toen ik echt te zwanger werd voor het podium. Het schilderen is begonnen als grap, om met de kinderen gezellig wat te doen aan de keukentafel.

„Ik ben twee keer gescheiden van dezelfde man, met wie ik vijf kinderen heb. De tweede keer dat we in één huis woonden, besloot ik een Iederwijs-school op te zetten, uit onvrede over het onderwijs. De opzet staat voor het zelflerend vermogen van het kind. Overheid en journalisten werden er heel nerveus van: een heftige en interessante periode. Toen het stond, ben ik eruit gestapt. De school bestaat nog steeds en is verhuisd van Tiel naar Culemborg.”

‘Geen verdienende partner meer’

„Na de tweede scheiding ben ik heel naïef in de kunst gestapt. Ik had geen verdienende partner meer en moest opeens verzinnen hoe ik geld zou verdienen. Thuiswerk was met vijf kinderen het meest geschikt. Ik dacht: misschien moet ik verder met dat schilderen. Zonder een idee van ondernemerschap of een kunstzinnige achtergrond ben ik begonnen, op karton en hout. Ik zag het helemaal voor me, zo’n schilderij boven een Piet Hein Eek-bedje.”

‘Ik sta op markten en beurzen’

„Het heeft me verbaasd hoe goed het schilderen meteen liep. De allereerste keer dat ik voor een expositie werk bij elkaar zocht, trok ik 120 schilderijen uit mijn huis. Mijn eerste kunstmarkt vond ik verschrikkelijk. Het was niks voor mij, achter zo’n kraam. Maar ik bleef tot het eind en ging met een hele zak geld naar huis. Wel fijn, voor iets wat ik eerst zelf niet zo leuk vond.

„Nu sta ik op markten en beurzen door heel Nederland, heb een klantenkring opgebouwd en verkoop 200 à 300 schilderijen per jaar. De laatste twee jaar merk ik dat het recessie is. Ik beschilder nu ook banken en blokken hout als tafeltjes. Dat loopt wel goed, omdat het niet alleen voor de sier is, maar ook voor gebruik. Soms werk ik in opdracht, van hele muren tot trouwkaarten.

„Ik werk zeven dagen in de week, het aantal uren is een gok. Werk je pas als je de kwast op het doek zet, of ook als je een kunstboek leest? En ’s avonds ben ik vaak nog bezig met mijn website. Het gaat altijd door, ook ’s nachts. Ik droom veel in beelden, zie altijd dingen voor me.”

‘Het is geen vetpot’

„De kinderen vinden er niets aan, maar snappen hoe het met mijn inkomen werkt. Soms verdien ik niks, soms in één keer heel veel. ‘Mam, mag ik nu naar de kapper’, vragen ze dan. Het is geen vetpot, maar we kunnen het er goed van doen. Mentaal kan het best zwaar zijn als zelfstandige, met een hypotheek. Ik maak me nooit zorgen, laat altijd een ballonnetje op: het komt wel goed. En dat is dan ook zo.”

‘Nooit met z’n zessen thuis’

„Mijn ex-man woont twee straten verderop, we hebben nooit met de kinderen gesjouwd. Logistiek gaat het prima. Ze slapen vooral bij mij. Hij werkt bij de Europeesche Verzekeringen en heeft de kinderen in het weekend en als ik op een markt sta. Ik e-mail hem updates, we verdelen oudergesprekken en vakanties en we bespreken vaak de opvoeding.

„We hebben geen enkele avond dat we met z’n zessen thuis zijn. Chaime heeft vier avonden per week een bijbaantje, Aviya zit voor haar havo-examen, Bente werkt op zaterdag en zit twee avonden op dansles, Mas basketbalt en Haye voetbalt. Ik repeteer altijd: wie eet er mee, wie schuift er nog aan. En dan gebeurt er nog altijd wat: een gestolen fiets, een lekke band, een gecrashte website.

„Ik wil met alle kinderen wat apart doen. De oudste zie ik vooral ’s nachts, dan praten we even bij. Met de jongste twee doe ik spelletjes als ze uit school komen. Vrijdag is een heilige avond met de twee meiden. Mijn eigen rustmomenten zijn ook ingedeeld: even bij de vuurpot in de tuin, met een boek en wat drinken.”

‘Wij zijn anders dan anderen’

„Het is een zooitje bij ons thuis. Wij zijn anders dan anderen, zeggen de kinderen. Ze zijn verbaasd dat hun vrienden het hier heel leuk vinden. Ik ben niet zo’n moeder die boterhammetjes smeert, dat zouden ze ook niet leuk vinden. Ze zijn gehecht aan hun vrijheid en heel zelfstandig. De oudste drie koken één keer per week en doen hun eigen was en kamer. Dat scheelt voor mij enorm. Mijn leven is strak ingedeeld, maar ik heb het op de rails.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl.